Dislexiak hizkuntzaren prozesamenduan eragiten du, bereziki irakurketan eta idazketan, eta horrek irakaskuntza- eta ebaluazio-praktiken egokitzapena eskatzen du. Lan honek dislexia duten ikasleen ohiko ezaugarri linguistiko, kognitibo eta emozionalak kontuan hartuta, jardunbide didaktiko egokiak laburbiltzen ditu: denboraren eta ebaluazioaren malgutasuna, testu eta materialen irisgarritasuna, argibide argi eta egituratuak, laguntza-estrategia espezifikoak, ahozko ekoizpenerako egokitzapenak, baliabide teknologikoen erabilera eta alderdi afektiboen zaintza. Proposatutako neurriek hizkuntza-ikaskuntza irisgarriagoa eta eraginkorragoa sustatzen dute, eta, ikuspegi inklusibo batetik, ikasle guztien errendimendua hobetzen laguntzen dute.

Liburuan aztertzen da helduen bigarren hizkuntzaren eskurapena ikuspegi soziolinguistiko eta aldakorraren bitartez, ikasleek hizkuntza‑aldaerak nola erabiltzen eta bereganatzen dituzten azalduz. Austriako testuinguru naturalean egindako azterlan kuantitatibo eta kualitatiboek erakusten dute garapena ez dela lineala, eta faktore sozial, afektibo zein kognitiboek eragin zuzena dutela. Ondorioz, defendatzen da gaitasuna, esposizioa eta motibazioa jarraitutasunean ulertu behar direla, eta helduek ere errepertorio soziolinguistiko malgua gara dezaketela baldintza egokietan.

"Aditua" izatea eraikitzen den zerbait dela idatzi du ezagun dugun Juan Fernandezek. Hala, irakasle gisa hobetzeko prozesu hori bideratzeko gako batzuk azaldu ditu.

Hizkuntza bat ikasteak emozio askoren atea irekitzen du, eta horien artean antsietatea da ohikoenetako bat. Beldurrak, frustrazioak edo segurtasun faltak ikaslearen komunikatzeko gogoa murriztu dezakete, batez ere ikasgela giro seguruan oinarritzen ez bada. Horregatik, ezinbestekoa da irakasleek eta ikasleek elkarrekin lantzea antsietatea arintzeko estrategiak, bai maila fisiologikoan, bai psikologikoan, ikasprozesua atseginagoa eta eraginkorragoa izan dadin.

"Campamento Norte" webgunean Lola Torresek hizkuntzen ikasgelan pentsamendu kritikoa eta adeitasun linguistikoa lantzeko proposamen bat aurkeztu du. Egileak azaldu du hizkuntzak pentsamenduan eta harremanetan eragina duela, eta ikasleek diskurtsoaren ondorioak ulertzen eta hizkuntza modu kontziente, kritiko eta errespetuzkoan erabiltzen ikasteko estrategiak proposatu ditu. Sarreran adierazitakoak badu lotura e-Hizpiden argitara emandako Encarna Atienzaren artikulu batekin.

Cervantes Institutuko Antonia Liberal Trinidadek "El español en el mundo" urtekarian argitaratutako “Entender la dislexia para diseñar pruebas de idiomas adaptadas” artikuluak oinarri sendoa eskaintzen du, dislexia duten ikasleen hizkuntza-ebaluazioa ikuspegi inklusibotik aztertzeko. Artikulu horren ideia nagusiak laburbildu ditugu eta HABEren egokitzapenak adierazi. Testuingurua euskaltegietara egokituko hurrengo sarrera batean, irakasleentzako orientabideak emanez.

Testu honek "iraun" aditzaren ezaugarri gramatikal bereziak aztertzen ditu, batez ere komunztadura singularrean egiteko duen joera nabarmenduz. Nahiz eta denbora-unitateak pluralak izan, aditzak singularrean jarraitzen du, osagarri horiek balio adberbiala dutela eta objektu zuzenak ez direla argudiatuta. Aditz estatiboa da, eta horrek ekintza progresiboak adierazteko ezintasuna dakar berekin. Gainera, "eman" aditzak antzeko portaera izan dezakeela aipatzen da, nahiz eta tradizio literarioan joera ezberdinak egon. Azken finean, euskararen barne-logikak iraupena unitate bakar gisa hartzen duela azaltzen da, kopuru hutsetik haratago.

Testu bat irakurketa errazean aurkeztu ahal izateko, hiru aldagairi erreparatu behar zaie: 1) idazkerari, 2) diseinu-maketazioari eta 3) ekoizpenari. Sarrera honetan, idazkerari erreparatuko diogu.