«Quality Assurance and Self-assessment for Schools and Teachers» proiektuaren emaitzetan oinarriturik, argitalpen hau prestatzaileei eta biderkatzaileei zuzendutako gida bat da, kalitatea bermatzeko hizkuntzen irakaskuntzaren alorreko maila ezberdinetan; lan hori egiteko gida osagarria, teoria eta praktika kasu esanguratsuekin lotzen dituena. Kalitate-prozedura eta –printzipioen ezartzea errazteko markoa eta tresnak eskaintzen ditu. Esanguratsua, garapen profesionalari begira —bai gizabanakoaren, bai gizatalde/erakundeen mailan—, non “kalitatearen kultura” sendotu nahi den.

European Portfolio for Student Teachers of Languages (EPOSTL) dokumentua 2007an eman zuen argitara Europako Kontseiluak. Izenak dioen bezalaxe, hizkuntza- irakaslegaiei dago zuzendua, eta autobaluazio-estrategia gisa erabiliz, izandako esperientziak eta horien gaineko hausnarketak biltzeko aukera eskaintzen du.

Dokumentua «European Profile for Language Teacher Education – A Frame of Reference» azterlanaren gida osatua da. Europako Batzordearen laguntzaz, Michael Kelly-k eta Michael Grenfel-ek (Southampton-eko unibertsitatea) idatzia —eta harreman estuan nazioarteko irakasleen irakasle-talde batekin—, Europan indarrean dauden makina bat prestakuntza-programa aztertu eta gero lorturiko emaitza da; eta, aldi berean, 32 herrialde europarretan gaia aurrez aztertu zuen beste lan baten («The Training of Teachers of a Foreign Language: Developments in Europe») ondorioetan oinarritzen da.

Liburuak etorkizuneko hizkuntza-irakasle europarra du aztergai, baita Europako bigarren hizkuntzen irakasleen prestakuntzari dagozkion joera berriak eta berritasunak ere. Europako Batasunak eskatu eta 32 herrialdetan egindako azterketa batean oinarritua, lanak gaur egun lanean dabiltzan hizkuntza-irakasleak prestatzeko eskaintza aztertzen du. Eskolak ematen hasi aurretik izan beharreko gaikuntzaz nahiz lanean aritzean izan beharreko etengabeko prestakuntzaz hitz egiten du. Liburuan, berrikuntzarekin eta jardunbide egokiarekin lotutako 15 kasu aztertzen dira, zertarako-eta beharrizanen analisia egiteko eta, oinarri horren gainean, aholku sorta bat emateko. Azkenik, hizkuntza-irakasle europarraren profil profesionala zedarritzen da, zeinak zehazten duen zer-nolako prestakuntza- eta lan-eskarmentua eduki beharko lukeen etorkizuneko irakasleak.

Euskaltzaindiak, iraupena (denbora) adierazteko,singularreko deklinabide-atzizkia hobetsi du, zenbatzailedun sintagma horrek adierazten duen denbora etengabeko unitate bakar gisa hartzen denean.

Bartzelonan, Encuentros prácticos de profesores de ELE jardunaldien baitan, Alicia Clavelek bideratuko duen "Estrategias de intervención docente en la interacción oral” tailerra aitzakia harturik, ELE de Lengua-k egin berri dion elkarrizketa duzu sarrera honetan. Bi aldagai nagusiki azpimarratzen ditu irakasle eta ikasleen arteko komunikazio-prozesuetan: a) irakaslearen ikuspegi metodologikoa, eta b) ikasgelan eskaintzen duen informazio-mota eta bolumena. Eta, azken batean, galdera nagusi bat, nola prozesatzen den ongien informazio linguistikoa.

Ildo horri jarraituaz datoz hurrengo galderak: eraginkorra al da bat ahozko ekoizpenak zuzentzean edota atzeraelikadura eskaintzean? Nolako atzeraelikadura-estrategiak erabiltzen ditu? Argi al ditu helburuak eta bere parte hartzearen nola, nolakoa eta noizkoa? Horretarako, irakasleak ahalbidetzen duen elkarrreraginaren kudeaketa egiteko bi teknika nagusi proposatzen ditu: autobehaketa eta praktika erreflexiboa. Eta gaineratzen du, introspekzioan oinarrituta iritsiko dela irakaslea kontziente izatera erabiltzen duen atzeraelikadura-motaz eta ikas-irakas prozesuetan duen eraginaz.

Eta azkenik, irakurgai bat proposatzen dio eremu hau lerratu nahi duenari: Olga Esteveren "Nuevas perspectivas en la formación de profesorado de lenguas: hacia el «aprendizaje reflexivo» o«aprender a través de la práctica» artikulua.

Azken hamarkadetan, diru-kopuru handia erabili da Europan profesionalak prestatzeko: bai hizkuntza-irakasle laguntzaileak, bai lanaldi osoko dedikazioa duten irakasle finkoak nahiz aholkulariak; eta, bitartean, irakasle-hezitzailearen lanbide berria sortu da. Gero eta garrantzitsuagoa da etorkizuneko irakasle-hezitzaileak ez daitezen izan soilik eskarmentu handiko irakasleak edo diziplina jakin batzuetako akademiko jantziak, eta, horregatik, gero eta garrantzizkoagoa da euren rola ezagutzen duten profesionalak izatea, eta, era berean, gero eta garrantzizkoagoa da irakasle horiek ezagutzea Europan edo beste zenbait tokitan egin ohi den irakasleen prestakuntza-sustapenaren nondik norakoak, baita hainbat hezkuntza-testuingurutan gauzatzen diren esperientziak ere.

Bi puntuek eginkizun bat baino gehiago dute. Batetik, kataforak adierazteko erabiltzen dira; bestetik, esaldi alboratu biren artean kausa-ondorio edo ondorio-kausa erlazioa dagoela adierazten dute, eta, azkenik, mezuen abiaburuetan eta izenburuetako zehaztapenetan funtzio berezia betetzen dute.