2026ko abuztuan Europako Adimen Artifizialaren Erregelamenduaren (AI Act) ezarpenean beste urrats bat egin da. Testuinguru horretan, Ramón Besoníasek hezkuntzarako izan ditzakeen ondorio nagusiak azaldu ditu blog-sarrera batean, infografia eskainiz gainera; hiru alderdi nagusi jorratu ditu: adimen artifizialaz sortutako materialak, ebaluazioa eta ikasleek AA tresnak erabiltzeagatik sor litezkteen arazo batzuk. Gai berari lotuta, Sustatun argitaratutako albiste batean AAz sortutako edukien identifikazioari eta etiketatzeari buruzko ondorio praktikoak azaldu dituzte.

Sarrerak aztertzen du ikasleen lehen hizkuntzark (H1) zer leku duen hizkuntzen irakaskuntzan, azken urteotan indarra hartu duen ikuspegi eleaniztunaren argitan. Watkinsen eta Berryren ekarpenek erakusten dute H1a baliabide pedagogiko erabilgarria izan daitekeela, ikaskuntza errazteko eta ikasleen hizkuntza-baliabideak aktibatzeko.

HEOCaren eta, bereziki, EEMB LOaren ikuspegitik, hiztunen hizkuntza- eta kultura-errepertorioa osotasun gisa ulertzen da, gaitasun eleaniztun eta kulturaniztunaren kontzeptuaren baitan. Ikerketek eta ekarpenenek, Antónen eta Duñabeitiarenak esaterako, iradokitzen dute hizkuntzen arteko loturak eta transferentziak ez direla oztopo, hizkuntza gehigarriak ikasteko eta erabiltzeko baliabide baliotsuak baizik. Ondorioz, gakoa ez da lehen hizkuntza baztertzea edo onartzea, baizik eta ikasleen hizkuntza- eta kultura-esperientzia osoa euskararen ikaskuntzaren mesedetan nola baliatu aztertzea.

Ekaina heldu da, eta, horrekin batera, helduen euskalduntze-sistemako ikastaro gehienen amaiera. Irakasleontzat intentsitate handiko egunak izaten dira hauek: aktak itxi, txostenak osatu, ikasleekin bilerak egin eta ikasleak agurtu, klaustroaren bilerak… Sarritan, ekaina lasterketa administratibo gisa bizi dugu, dena prest uzteko premiak bultzatuta. Alabaina, itxiera hori ez litzateke izapide administratibo soil bat izatera mugatu behar; aitzitik, bizi izandakoaren ulermenerako eta hobekuntzarako aukera paregabea da.

Adimen artifizialaren hedapenak ikas‑irakas prozesuen oinarriak kolokan jarri ditu eta, aldi berean, jardueren azpian dauden usteak azaleratzen ditu. Beraz, eztabaida ez da soilik haren erabilerari buruzkoa; alegia, teknologiatik harago doa. Testuinguru horretan, erantzuna ezin da banakakoa izan: euskaltegietan, ikuspegi partekatua eraiki eta ECPan islatu beharko litzateke.

Diseinu didaktikorako David Merrill-en printzipioei erreparatu die Juan Fernándezek "Investiagación docente" webgunean; irakaslearen eguneroko praktikarako erabilgarritasuna izan du xede. Aktibazioa da lehenengo printzipioa.

Joan-Tomàs Pujolà eta Olivia Espejel Nonell-ek "Tecnologies per a la didàctica de la llengua" liburuaren azken kapituluan portfolio digitalaren gaia landu dute. Sarrera honetan azaldutakoaren laburpena jasoko dugu.

Ikaskuntzarako Diseinu Unibertsala ulertzeko metafora proposatu du Miguel Arizak berriki argitara emandako bi blog-sarreratan, sukaldaritza-errezeta gisa ulertzea hain zuzen. Gainera, doan deskarga daitekeen fanzine bat prestatu dute Conecta13 taldekoek gaiaz.

"Un cerebro lleno de palabras" liburuan, modu argi eta ulergarrian azaltzen du Mamen Horno Chéliz irakasleak hitzak nola antolatzen, aktibatzen eta eskuratzen diren gure buruan, eta nola baldintzatzen duten sare semantikoek ikaskuntza, berreskuratzea eta komunikazioa. Egileak erakusten du hiztegia ez dela elementu solteen bilduma, lotura kognitibo eta afektibo konplexuen sare bat baizik; horregatik, testuinguru esanguratsuetan oinarritutako ikaskuntza, elkarketak eta lotura semantikoak lantzea funtsezkoak dira, bai lexiko berria finkatzeko, bai galdua berreskuratzeko. Landutako alderdi askok badute interesik helduen euskalduntzean dihardutenentzat.