Siglak hitz-multzoak dira, ordezkatzen dituzten hitzen lehen letrez osatuak. Letra larriz idazten dira, eta, oro har, punturik gabe. Siglak deklinatzen dira, eta ez siglek ordezkatzen dutena. Izen bereziak bezala deklinatzen dira; hau da, artikulurik gabe. Dena den, batzuetan, erabiliaren erabiliaz, sigla batzuk izen arrunt bilakatzen dira; hori gertatzen denean, minuskulaz idazten dira, eta artikulua hartzen dute.

Oro har, marrarik gabe eta ahoskatu bezala deklinatzen dira. Siglaren azken letra R gogorra denean, ez da [r] errepikatu behar lotura egiteko. Marratxorik gabe batzen dira sigla eta deklinabide-atzizkia, salbu eta siglaren azken letra berberaz hasten denean atzizkia.

Irakurlearen aukera da siglak irakurtzea edo siglak ordezkatzen duena irakurtzea.

Euskarak mendeetan aurrera egiteko, hitz asko mailegatu behar izan ditu, eta horien artean ditugu, besteak beste, latinismoak; alegia, hizkera kultuan eta lan-arlo espezialdu batzuetan sarritan erabiltzen direnak: ipso facto, a priori, grosso modo…

Testuinguru arruntean latinismoak erabiltzeari dagokionez, oro har, ez da komeni horrelakorik erabiltzea. Hala ere, zenbait erregistrotan normala da latinezko esamoldeez baliatzea.

Hori dela eta, esamolde horiek erabiltzekotan, kontu egin beti egokitasunari —nori idazten diogun— eta aintzat hartu aipatuko ditugun gomendio batzuk.

Aurrekoan, “suposatu” aditzaren gehiegizko erabilera aipatzen genuen, eta, oraingoan, euskaldun askok egiten dituzten kalko batzuk bildu ditugu.

Gehiegitan erabiltzen da “Suposatu” aditza —batez ere, Hegoaldean—, kontuan hartu gabe tradizio urria duela euskaraz. Dena dela, kalko honek baditu ordain egokiak, euskal hiztun jatorrek beti erabili izan dituztenak.

Zehaztu dezagun hil eta hilabete hitzen esanahia.

Azken boladan, izugarri zabaldu dira "ebaluazio jarraia"ren modukoak, nahiz eta tradizioan nekez topatuko dugun horrelakorik.

Aurrekoan, bota aditzaren erabilera desegokiaz jardun genuen, eta, oraingoan, berriz, euskaldun askok egin ohi dituzten kalko batzuk bildu ditugu.

Huts ugari egiten da aditz honekin, gaztelaniaz izugarri erabiltzen baita "echar" aditza; eta euskaraz "bota" aditza erabiliz saiatzen gara ordaina ematen: andregaia bota, partidua bota, kargutik bota, esku bat bota...