Padlet online dagoen tresna edo horma-irudi bat da, eta deskargatu beharrik gabe ikasleek zernahi idatz dezakete horma horretan: beren lanak, zereginak eta, oro har, artxiboak igo. Tresna hau ideiak, argazkiak, bideoak, iritziak edota baliabideak besteekin partekatzeko erabili daiteke. Hortaz, oso tresna indartsua da elkarlanean aritzeko. Sarrera honetan, padlet aplikazioari zein erabilera eman diezaiokegun labur azaltzen da.

Artikulu honetan, Susana Madinabeitia idazleak gaztelaniaren irakaskuntzan amaierako ebaluazioa egiteko gamifikazio-proba bat (ihes-gela) erabiltzearen esperientzia azaltzen digu.

Hasteko, gamifikazio-probaren nondik norakoak azaltzen dizkigu. Proposatzen den ebaluazio-proba 30 minutukoa izango da, gutxi gorabehera, eta gaitasun digitala, pentsamendu kritikoa eta talde-lana ebaluatzen ditu. Aurretik, ebaluazio-proba nolakoa izango den azaldu ondoren, ikasleei zenbait jarraibide ematen dizkie irakasleak, egunean bertan: “ezin duzue gelatik atera, gaztelaniaz hitz egin behar duzue eta taldean lan egin behar duzue”. Horretaz gain, irakaslea ez da gelan egongo eta bideokonferentziaz jarraituko du saioa, baina txata erabil dezake saioaren jarraipena egiteko eta ikasleen lana bideratzeko. Azken probaren xedea izango da ikasleek jarduera egin ahal izatea eta amaierara iristeko gai izatea, euren kabuz edo ahalik eta laguntza gutxienarekin. Horrela, joko-mota honen bidez, ikasleek hizkuntza-gaitasuna garatuko dute eta hizkuntza-ezagutza modu atsegin eta errazean barneratuko dute.

Jose Luis Muñoz Moreno eta Joaquín Gairín Sallán idazleek "Diseño y desarrollo de las organizaciones educativas" liburuaren 11. kapituluan etengabeko hobekuntza lantzen dute. Izan ere, erakundeak hobetzeko alternatiba berrien bila aritzeak berrikuntza bultzatzen du. Baina aldaketa berrikuntza bihurtzea nahi bada, garrantzitsua da kontuan izatea aldaketarako baldintzak, faseak eta aldaketa-eragileak. Hurrengo taulan, Gairin, Armengol eta Muñoz adituek "Revista de Curriculum y Formación" aldizkarian jasotako ikerketa baten ondorioak daude ikusgai. Ezkerreko zutabean, berrikuntza egitean aztertu diren alderdiak bildu dituzte idazleek: zein diren berrikuntza egiten duten ikastetxeen ezaugarriak, baldintzak, mugak eta hobeto funtzionatzen duten egitasmoen ezaugarriak. Bigarren eta hirugarren zutabeetan, aldiz, arlo horietan kanpoko zein barneko eragileek egindako ekarpenak daude jasota.

"Ikaskuntza kooperatiboa gogoetaren ikuspegitik" liburua argitaratu du HABEk. Liburu horren zazpigarren kapituluaren izenburua “Bateratze-lana: ikaskuntza kooperatiboa eta irakaslearen hausnarketa hizkuntzen irakaskuntzan” da, eta bertan aurreko sei kapituluetako ideiak laburbiltzen dira bost ikasgai praktikotan.

2020 irailaren 9ko Aginduan xedatutakoari jarraikiz, ezagutzaren gaineko gaitasuna mugatzen dien desgaitasuna duten ikasleen kasuan egokitzapenak egin dira egiaztatzegintzako B1 mailako azken hiru deialdietan. Egokitzapen horien berri emango da sarrera honetan.

Euskaltzaindiak dioenez, zenbaki batek mugatzen duen izen-sintagma bati dagokiola, kopuru hori gutxi gorabeherakoa dela adierazteko erabiltzen da "inguru" hitza. Artikulurik gabe erabiltzen da. Izenlagun funtzioa betetzen du "-ko" atzizkiarekin. Pareko jokamoldea dute "X inguru(ko)’ eta "X-tik gorako" esamoldeek. Egun bestelako erabilerak ageri badira ere, nominatiboa ez den gainerako kasuetarako, beste esapide batzuetara jo beharko genuke.

Itzulpen Saileko "Ikaskuntza kooperatiboa gogoetaren ikuspegitik" liburuaren 2. kapituluan, ikaskuntza kooperatiboaren zortzi printzipio biltzen dira. Printzipio hauek guztiak elkarrekin erlazionatuak daude eta helduen irakaskuntzan ezagunak zaizkigu, hein handi batean:

Aitor Aldasoro Hizkuntza eta Kultura Politikako sailburuordeak eman zuen harrera-hitzaldia "Ongi etorri euskararen mundura" jardunaldietan. Jardunaldiok urriaren 10ean eta 11n izan ziren Gasteizko Europa jauregian, Euskalgintzaren Kontseiluak eta Eusko Jaurlaritzako HPSk antolaturik. Bertan parte hartu zuten hizlari eta adituek migratzaileak euskararen mundura erakartzeko bideak aztertu zituzten, eta euskara ardatz izanik, sustatu beharreko politikak zeintzuk izan daitezkeen aditzera eman, hau da, Euskal Herria harrera-hizkuntza bidezkoa izan dadin zer egin daitekeen. Horretarako, harrera-protokolo orokor bat behar dela ikusi zen, tokian tokiko berezitasunak kontuan hartuz.