Artikulu honek Esplugueseko Hizkuntza Eskola Ofizialean irakasle-taldearen ikaskuntza-komunitate bat sortzeko eta finkatzeko ibilbidea aurkezten du. Ikuspegi kualitatibo eta parte-hartzailetik, 2016an hasitako esperientzia bat deskribatzen da. Ibilbide gidatuko ikastetxeko barne-prestakuntza gisa hasi zen, eta garatzen joan zen, zenbait esparru teorikotan oinarritu arte: praktika-komunitateetan (Wenger), ezagutzaren kudeaketan (Sanz Martos) eta antolakuntza-ikaskuntzan (Gairín eta Rodríguez-Gómez). Ia hamarkada batez, lankidetza-lanak, ikerketa-ekintza metodologiak eta ALACT hausnarketa-ereduak hainbat berrikuntza metodologiko bultzatu dituzte, askotarikoak, ahozko adierazpena hobetzetik hasi eta adimen artifizial sortzailea integratzeraino. Artikuluak esperientziaren funtzionamendua, sortutako produktuak eta ikusitako onurak deskribatzen ditu, eta gako praktikoak eskaintzen ditu antzeko prozesuak hasi nahi dituzten beste ikastetxe batzuentzat. Esperientziak agerian uzten du barne-talentua aitortzeak baterako hausnarketak eta maila berekoen arteko konfiantzak irakaskuntza-jarduna indartzen dutela, klaustroa kohesionatzen dutela eta hobekuntza pedagogiko iraunkorra eta transferigarria sortzen dutela.

https://doi.org/10.54512/OFBE3567

Euskaltegietan, memoria eta plana ikasturtearen ondorengo uneei dagozkie, baina gertutasun horrek ez du esplizitu egiten egindakoaren ebaluazioak nola bideratzen duen ondorengo plangintza. Bi dokumentu horiek HABEren araudian eta Helduen Euskalduntzearen Oinarrizko Curriculumean (HEOCean) duten lekua aztertzen du artikulu honek, eta barne-ebaluazioari, ebidentzien erabilerari eta antolaketa-ikaskuntzari buruzko ikerketarekin lotzen ditu. Ikuspegi horren arabera, ebaluazioaren eta plangintzaren arteko zubia da memoria, eta tresna orientagarri bat proposatzen du ebidentziak, interpretazioak, ikaskuntzak eta erabakiak plan berriaren helburuekin, jarduerekin eta ebaluazio-aurreikuspenekin lotzeko.

https://doi.org/10.54512/ENBC7637

Artikuluak euskararen irakaskuntzan ahoskera eta, bereziki, prosodia sistematikoki lantzearen beharra aztertzen du. Egilearen arabera, alderdi horiek funtsezkoak dira komunikazio eraginkor eta naturala lortzeko, baina sarritan bigarren mailan geratu dira irakaskuntzan. HEOCaren, EEMBaren, EEMB LOaren eta Euskaltzaindiaren arauen argitan, prosodiaren lanketarako oinarri teorikoak, jarduera-proposamenak eta ebaluazio-irizpideak aurkeztuko dira A1etik C2ra.

Ondorio nagusia da prosodia ez dela berez eskuratzen: berariaz landu behar da, eta eguneroko irakaskuntza-jardueretan integratu, ikasleen ahozko gaitasuna eta komunikazioaren naturaltasuna hobetzeko.

https://doi.org/10.54512/ENBC7637

Artikulu honetan, desgaitasun intelektuala duten pertsonek euskara ikasteko aukera izan dezaten bai&by Fundazioak garatu duen online aplikazio adimendunaren berri emango da. Urteetako ikerketa-lana eta DDK System teknologiaren egokigarritasuna eta pertsonalizazio-gaitasuna oinarri hartuta, xede-talde horren behar espezifikoei erantzuteko moldaketak egin dira, hala nola ikastaldietan, ariketetan eta irakas-estrategietan.

Artikuluan proiektuaren aurrekariak, pilotuaren garapena, 2024an proba pilotuan lortutako emaitzak eta etorkizunerako asmo eta erronka nagusiak aurkeztuko dira.

https://doi.org/10.54512/ZJLM8704

Entzumen-desgaitasunak hizkuntza-gaitasunaren garapena baldintzatzen du, eta erronka espezifikoak dakartza bigarren hizkuntza bat irakasteko eta ikasteko prozesuan. Ikerketa honek ebidentzia zientifikoan oinarritutako ikuspegi inklusiboan du abiapuntua, eta bi helburu nagusi ditu: (1) esparru argi eta eguneratu bat eskaintzea entzumen-desgaitasuna duten ikasleentzako bigarren hizkuntzen irakaskuntzari buruz, haien hizkuntza-premien karakterizazio zehatz eta zehaztutik abiatuta; eta (2) jarraibide eta estrategia didaktikoak proposatzea, irakasleei praktika inklusiboak eta eraginkorrak diseinatzeko aukera emango dietenak, hizkuntza-ikaskuntza esanguratsua errazteaz gain, ikasle horien hezkuntza-ekitatea ere sustatzeko.

https://doi.org/10.54512/UNZB9797

Ikerketa-proiektu bateko landa-lanean ezagutu genuen Miren, ikasleen bideo edo podcasterako ahozko grabazioak erabiltzeak duen eragina aztertzen ari ginela 1. Batxilergoko filosofia-irakaslea zen, eta ikasleei hots-mezuak bidaltzea erabaki zuen, idazlanak zuzentzea eragozten zion gertakari baten ondorioz. Ikasle bakoitzarentzako mezu bat grabatu zuen telefono mugikorrean ohiko moduan jardun beharrean, hau da, testuak ikastetxeko chromebookean grafikoki zuzendu ordez.

Hala, irakasteko modu berritzaile bat ezarri zuen Mirenek egoerak behartuta, literaturan aldez aurretik aipatu izan den eran eta ezusteko batez baliatuz, ahots-mezularitzarekin zuen trebetasunari, hezkuntzarekiko konpromisoari esker. Idazlanen zuzenketa audio-grabazioen bidez egiteak dakarren hobekuntzari buruzko zenbait azterlanek aipatzen dituzten gomendioetako askori jarraitu zien, agian konturatu gabe eta intuizio hutsez (Cann, 2014).

https://doi.org/10.54512/KYGC8226

GOI institutuak doktoregaientzat antolatutako formazioen barruan, “Euskarazko komunikazio egokia: euskara idatziaren zuzentasuna” izeneko online ikastaroa antolatu zen 2025eko ekainaren 5etik 18ra. Izan ere, komunikazio akademikoan testu espezializatuak sortzen dira eta horrelakoek badituzte berezitasun batzuk; besteak beste, hizkuntzaren kode estandarra eta estilo zaindua erabili ohi dute. Gurean, euskara batuak ekarri du estandarra, eta, beraz, komunikazio zientifikoan sortzen diren testuen zuzentasuna bermatzeko Euskaltzaindiak eman dituen arauak, gomendioak eta irizpenak (morfologikoak, sintaktikoak, ortografikoak, onomastikoak, hiztegikoak) aplikatu behar dira.

Ikastaroaren helburu nagusiak hauek izan ziren: esparru akademikoan kalitatezko testuak sortzea; lan akademikoen ezaugarriak aintzat hartuta euskarazko komunikazio akademikoan euskara idatziaren zuzentasuna bermatzea eta sortzen diren testuak zuzenak, egokiak eta ulergarriak izatea.

https://doi.org/10.54512/BONO8562

Aldaketa eta hobekuntza etengabeko erronkak dira egungo gizartean, baita aukerak ere hezkuntza-arloko profesional eta erakundeentzat, prestakuntza-emaitzak eta jardueren kalitatea hobetu nahi dituztenean. Hori lortzeko, beharrezkoa da honako hauen garapena kontuan hartzea, betiere elkarrekin lotuta: curriculum, erakunde, arlo profesional eta komunitarioarena.

Ondorioz eratortzen diren berrikuntza-prozesuak sustatuz eta babestuz erdiesten dugu erakunde-garapeneko faseetan aurrera egitea eta ikasten duten eta ezagutza pedagogiko berria sortzen duten erakundeak lortzea. Prozesu hori ez da berez gertatzen eta aldaketa-eragile gisa jardungo duten eta testuinguruaren araberako beharretarako eta premia profesionaletarako estrategia egokienak erabiliko dituzten profesionalak eta zuzendariak behar ditu.

https://doi.org/10.54512/EJEU5118