Sarrerak aztertzen du ikasleen lehen hizkuntzark (H1) zer leku duen hizkuntzen irakaskuntzan, azken urteotan indarra hartu duen ikuspegi eleaniztunaren argitan. Watkinsen eta Berryren ekarpenek erakusten dute H1a baliabide pedagogiko erabilgarria izan daitekeela, ikaskuntza errazteko eta ikasleen hizkuntza-baliabideak aktibatzeko.

HEOCaren eta, bereziki, EEMB LOaren ikuspegitik, hiztunen hizkuntza- eta kultura-errepertorioa osotasun gisa ulertzen da, gaitasun eleaniztun eta kulturaniztunaren kontzeptuaren baitan. Ikerketek eta ekarpenenek, Antónen eta Duñabeitiarenak esaterako, iradokitzen dute hizkuntzen arteko loturak eta transferentziak ez direla oztopo, hizkuntza gehigarriak ikasteko eta erabiltzeko baliabide baliotsuak baizik. Ondorioz, gakoa ez da lehen hizkuntza baztertzea edo onartzea, baizik eta ikasleen hizkuntza- eta kultura-esperientzia osoa euskararen ikaskuntzaren mesedetan nola baliatu aztertzea.

"Gente al día" metodoak berriro aldarrikatzen du 1990eko hamarkadan ELE arloan berritzailea izan zen atazen bidezko ikuspegia, baina gaur egungo testuinguru pedagogiko eta sozialera egokituta. Metodoaren helburua ikaslea komunikazio-jardueraren erdigunean kokatzea da, beraz, hizkuntza erabileraren bidez ikas dezan.

Adimen artifizialaren hedapenak ikas‑irakas prozesuen oinarriak kolokan jarri ditu eta, aldi berean, jardueren azpian dauden usteak azaleratzen ditu. Beraz, eztabaida ez da soilik haren erabilerari buruzkoa; alegia, teknologiatik harago doa. Testuinguru horretan, erantzuna ezin da banakakoa izan: euskaltegietan, ikuspegi partekatua eraiki eta ECPan islatu beharko litzateke.

Iruñeko egoera soziolinguistikoa gazteen euskararen erabilera apalean islatzen da, eta gazteek batere adierazkorra ez den euskara darabilte. Testuinguru horretan, Bigarren Hezkuntzan lantzeko proposamen didaktiko bat eratu da. Horretarako, alde batetik, kontzientzia metalinguistikoaren ekarpenak aintzat hartu dira, hizkuntza manipulatzeko gaitasuna garatzeko, eta, bestetik, antzerkia izango da erregistroen ezaugarrietan murgiltzeko oinarria.

Autoestimua sendotuz gero, ikaslea hobeto sentitu eta ikasteko jarrera hobea izateaz gain, emaitza hobeak lortuko ditu. Eta autoestimua apala bada, ezin duela aurrera egin uste izango du eta, ondorioz, ez da behar beste ahaleginduko hizkuntza ikasteko garaian.

Sarrera honetan, irakaslearen roletik autoestimu hori lantzeko eta indartzeko zenbait iradokizun azaltzen dira.

Hizkuntza bat ikasteak emozio askoren atea irekitzen du, eta horien artean antsietatea da ohikoenetako bat. Beldurrak, frustrazioak edo segurtasun faltak ikaslearen komunikatzeko gogoa murriztu dezakete, batez ere ikasgela giro seguruan oinarritzen ez bada. Horregatik, ezinbestekoa da irakasleek eta ikasleek elkarrekin lantzea antsietatea arintzeko estrategiak, bai maila fisiologikoan, bai psikologikoan, ikasprozesua atseginagoa eta eraginkorragoa izan dadin.

Sarrera honetan, Ikaskuntza-desberdintasun espezifikoak dituzten ikasleei hizkuntzak irakastea Itzulpen Saila bildumako 60. zenbakiaren 5. kapituluko ideia nagusien laburpena eskaintzen da. Aipatu kapituluan, honako gai hauek lantzen dira: komunikazioa eta harremanak, ikasgela fisikoa, ikasgela birtuala, ikasgelaren kudeaketa, curriculuma, desberdintzea eta pertsonalizatzea eta ikasteko trebetasunak garatzea. Eta, kapituluaren amaieran, funtsezko ideien laburpena, jarduerak eta irakurgai osagarriak.

LdeLengua podcastaren 169. saioan, aukera ederra dago Juan Fernández irakasleak dioena ezagutzeko. Ohikoa da entzutea irakasleei ikasleak ez datozela motibatuta ikastera, baina egoera konplexuagoa da —irakaslearen iritziz—, ikasleek ez baitute zertan etorri motibatuta eskoletara. Adituaren esanetan, erronka da ikasleak motibatzeko dinamikak eta egoerak eragitea ikas-irakas prozesuan.