2026ko otsailean Madrilen izan ziren GIELEren VII. Jardunaldian egokitzapenak eta egiaztatzea izen zen tailer bateko gaia. Bertan aurkeztu eta landu zirenak webgune batean jaso zuten irakasleek; infografia bat ere prestatu zuten eta euskaratzeko baimena eman ziguten.

Dislexiak hizkuntzaren prozesamenduan eragiten du, bereziki irakurketan eta idazketan, eta horrek irakaskuntza- eta ebaluazio-praktiken egokitzapena eskatzen du. Lan honek dislexia duten ikasleen ohiko ezaugarri linguistiko, kognitibo eta emozionalak kontuan hartuta, jardunbide didaktiko egokiak laburbiltzen ditu: denboraren eta ebaluazioaren malgutasuna, testu eta materialen irisgarritasuna, argibide argi eta egituratuak, laguntza-estrategia espezifikoak, ahozko ekoizpenerako egokitzapenak, baliabide teknologikoen erabilera eta alderdi afektiboen zaintza. Proposatutako neurriek hizkuntza-ikaskuntza irisgarriagoa eta eraginkorragoa sustatzen dute, eta, ikuspegi inklusibo batetik, ikasle guztien errendimendua hobetzen laguntzen dute.

Hizkuntza bat ikasteak emozio askoren atea irekitzen du, eta horien artean antsietatea da ohikoenetako bat. Beldurrak, frustrazioak edo segurtasun faltak ikaslearen komunikatzeko gogoa murriztu dezakete, batez ere ikasgela giro seguruan oinarritzen ez bada. Horregatik, ezinbestekoa da irakasleek eta ikasleek elkarrekin lantzea antsietatea arintzeko estrategiak, bai maila fisiologikoan, bai psikologikoan, ikasprozesua atseginagoa eta eraginkorragoa izan dadin.

Cervantes Institutuko Antonia Liberal Trinidadek "El español en el mundo" urtekarian argitaratutako “Entender la dislexia para diseñar pruebas de idiomas adaptadas” artikuluak oinarri sendoa eskaintzen du, dislexia duten ikasleen hizkuntza-ebaluazioa ikuspegi inklusibotik aztertzeko. Artikulu horren ideia nagusiak laburbildu ditugu eta HABEren egokitzapenak adierazi. Testuingurua euskaltegietara egokituko hurrengo sarrera batean, irakasleentzako orientabideak emanez.

International House erakundearen LdeLengua podcastaren 165. zenbakian, Francisco Herrerak elkarrizketa interesgarri bat egin dio Cadizeko CLIC International House eskolako Charlie Cranmer irakasleari, nerabeei ingelesa bigarren hizkuntza moduan irakastearen gakoei buruz: pazientzia eta enpatia izan behar dela dio elkarrizketatuak, lotura egin behar dela gazteekin, negoziatu, zenbait aplikazio digital erabiltzen dituela parte-hartzea sustatzeko...

Sarrera honetan, elkarrizketa horren ideia nagusiak laburbildu ditugu, aldeak alde, euskara-irakaslearentzat ere interesa izan dezakeelakoan.

Eskuliburu hau ELE —Espainiera Atzerriko Hizkuntza gisa— irakasleentzako prestakuntza-gida praktiko eta erabilerraza da. Hasiberrientzako bidelagun izateaz gain, eskarmentudun irakasleek ere balia dezakete, ikuspegi praktiko batean oinarrituta, ezagutza eguneratzeko eta sakontzeko aukera eskaintzen baitu.

Manual de Formación para profesores de ELE (Jiménez Calderón, F. eta Rufat Sámchez, A.)

ELE INTERNACIONAL blogean argitaratutako artikulu batek azaltzen du nola diren abestiak baliagarriak hizkuntzak ikasteko. Ez dira bakarrik entretenigarriak, baizik eta ikaskuntza sakona eta esanguratsua bultzatzen duten tresnak. Euskararen irakaskuntzan ere aplikagarriak izan daitezke.

Ebaluazioa ezinbesteko tresna da, ikas-irakas prozesua hobetzeko eta kalitate handiagoko hezkuntza lortzeko. Ebaluazioak dituen funtzioen artean, formatiboak eragin handia du ikasleen hazkuntza sustatzeko, ikaskuntzak hobetzeko bidea erregulatu eta gidatzen baitu. Alderdi hori aintzat hartuta, oso interesgarria da Mariana Morales eta Juan Fernándezen liburua: "La evaluación formativa: estrategias eficaces para regular el aprendizaje". Testuak ikuspegi hurbila, praktikoa eta zorrotza eskaintzen du. 2022an argitaratutako liburua 150 orrialde ingurukoa da; hizkuntza argi eta zuzena erabiltzen du, eta erraz irakurtzen da. Hiru bloke nagusi ditu; gainera, Neus Sanmartí-ren hitzaurre batekin hasten da eta eranskin bat du bukaeran.