Atzerriko hizkuntzen eta bigarren hizkuntzen didaktikaren garrantzia nabarmen areagotu da azken hamarkadetan. Bigarren hizkuntzak menderatzea funtsezkoa da XXI. mendeko herritarren garapen profesional eta pertsonalerako. Hori dela eta, hizkuntza-irakasleek, filologian, hizkuntzalaritzan edo itzulpengintzan adituak izateaz gain, bereziki prestatuta egon behar dute gai pedagogiko zehatzetan, hala nola metodologian, teknologia berrien bidezko irakaskuntzan, irakaskuntzaren berrikuntzan edo ebaluazio-sistemetan.

Liburuaren helburua da atzerriko hizkuntzen irakaskuntzara hurbiltzea, gaur egungo ikuspegitik. Bederatzi kapituluren inguruan eraikitzen da lana, eta horietan hizkuntzen ikaskuntzaren funtsezko hainbat gai jorratzen dira; adibidez, irakaskuntza- eta ebaluazio-metodoak, gaitasun eta trebetasun espezifikoen didaktika, ikasleen profil desberdinak edo informazioaren eta komunikazioaren teknologiak (IKT).

Teknologiak gure bizitzako alderdi guztietan duen eraginak hizkuntzen irakaskuntza ulertzeko eta praktikan jartzeko modua ere eraldatu egin du; online-irakaskuntzan aldaketa eragin duenez, eremu digitaletan ikaslearen autonomia sustatzeko beharra nabarmendu egin da. Gaur gomendatzen dugun liburua ekarpen egokia izan liteke. Izan ere, material asko eskaintzen baitu ikaslearen autonomiaren harreman dinamikoari, hizkuntzen irakaskuntzari eta teknologiari buruzko hausnarketarako; gainera, ikuspegi pedagogikoki aplikagarri eta teorikoki aberatsak ematen dizkie hartzaileei, hau da, hizkuntza-irakasleei, ikertzaileei, irakasle-prestatzaileei, materialen/curriculumen diseinatzaileei eta ikasleei.

“La alfabetización afectiva en la enseñanza de lenguas: la voz de los adultos migrantes” artikulua Mª Carmen Fonseca Mora Huelvako Unibertsitateko irakasleak argitaratu du ‘Bellaterra: journal of teaching and learning language and literature’ aldizkari espezializatuaren 2024ko 17. zenbakian. Artikulu horretan, harrera-herriaren hizkuntzan irakurtzeak pertsona heldu migratzaileen bizitzetan duen eragina aztertzen da. Helburu nagusia da irakurketa-prozesuaren gainean hausnartzea, hezkuntza eraldatzeko funtsezko elementu gisa. Gure gizarte multikultural eta multimodalean, bertako migratzaile helduei hizkuntza hobeto irakatsi dakieke alderdi afektiboei erantzunez, alfabetatze afektiboa ikasgeletan aplikatzeari buruzko ikerketek erakusten dutenez. Horrez gain, hizkuntzen irakaskuntzan txerta daitezkeen zenbait jarraibide eta praktika on ere ematen ditu.

Artikulu honetan, Susana Madinabeitia idazleak gaztelaniaren irakaskuntzan amaierako ebaluazioa egiteko gamifikazio-proba bat (ihes-gela) erabiltzearen esperientzia azaltzen digu.

Hasteko, gamifikazio-probaren nondik norakoak azaltzen dizkigu. Proposatzen den ebaluazio-proba 30 minutukoa izango da, gutxi gorabehera, eta gaitasun digitala, pentsamendu kritikoa eta talde-lana ebaluatzen ditu. Aurretik, ebaluazio-proba nolakoa izango den azaldu ondoren, ikasleei zenbait jarraibide ematen dizkie irakasleak, egunean bertan: “ezin duzue gelatik atera, gaztelaniaz hitz egin behar duzue eta taldean lan egin behar duzue”. Horretaz gain, irakaslea ez da gelan egongo eta bideokonferentziaz jarraituko du saioa, baina txata erabil dezake saioaren jarraipena egiteko eta ikasleen lana bideratzeko. Azken probaren xedea izango da ikasleek jarduera egin ahal izatea eta amaierara iristeko gai izatea, euren kabuz edo ahalik eta laguntza gutxienarekin. Horrela, joko-mota honen bidez, ikasleek hizkuntza-gaitasuna garatuko dute eta hizkuntza-ezagutza modu atsegin eta errazean barneratuko dute.

Jose Luis Muñoz Moreno eta Joaquín Gairín Sallán idazleek "Diseño y desarrollo de las organizaciones educativas" liburuaren 11. kapituluan etengabeko hobekuntza lantzen dute. Izan ere, erakundeak hobetzeko alternatiba berrien bila aritzeak berrikuntza bultzatzen du. Baina aldaketa berrikuntza bihurtzea nahi bada, garrantzitsua da kontuan izatea aldaketarako baldintzak, faseak eta aldaketa-eragileak. Hurrengo taulan, Gairin, Armengol eta Muñoz adituek "Revista de Curriculum y Formación" aldizkarian jasotako ikerketa baten ondorioak daude ikusgai. Ezkerreko zutabean, berrikuntza egitean aztertu diren alderdiak bildu dituzte idazleek: zein diren berrikuntza egiten duten ikastetxeen ezaugarriak, baldintzak, mugak eta hobeto funtzionatzen duten egitasmoen ezaugarriak. Bigarren eta hirugarren zutabeetan, aldiz, arlo horietan kanpoko zein barneko eragileek egindako ekarpenak daude jasota.

"Ikaskuntza kooperatiboa gogoetaren ikuspegitik" liburua argitaratu du HABEk. Liburu horren zazpigarren kapituluaren izenburua “Bateratze-lana: ikaskuntza kooperatiboa eta irakaslearen hausnarketa hizkuntzen irakaskuntzan” da, eta bertan aurreko sei kapituluetako ideiak laburbiltzen dira bost ikasgai praktikotan.

Itzulpen Saileko "Ikaskuntza kooperatiboa gogoetaren ikuspegitik" liburuaren 2. kapituluan, ikaskuntza kooperatiboaren zortzi printzipio biltzen dira. Printzipio hauek guztiak elkarrekin erlazionatuak daude eta helduen irakaskuntzan ezagunak zaizkigu, hein handi batean:

Ahozko elkarreragina eta ikaskuntza lantzen ditu Alicia Clavel Martínez adituak "Discurso, comunicación y gestión del aula de ELE" liburuaren hirugarren kapituluan. Kapituluaren helburua da azaltzea ahozko elkarreragina lantzeko irakaslearen esku-hartzearen gakoak. Bere hitzetan, eskolan sortzen diren elkarreraginezko aukera esanguratsuak aurreikusi gabeak izaten dira, planifikatu gabeak. Badakigu irakasleak ikasleen arreta, motibazioa eta parte-hartzea lortzeko ahaleginetan ibiltzen direla etengabe, baina, batzuetan ez dira probetxuz erabiltzen ahozko eragineko aukerak curriculumaren presioa, denbora-eskasia, azterketak… direla-eta. Ondorioz, planifikatutako bestelako lanek hartzen dute lehentasuna. Irakaslearen iritziz, edozein une (aurreikusiak edo aurreikusi gabeak) baliatu behar da ikasleek eskolan hitz egin eta elkarreragina sor dezaten.