"Begirada kritikoa planteamendu komunikatiboari" izenburupean Michael Swan-ek idatzi eta oraingoaren aurreko bi zenbakietan (39/1 eta 39/2) argitaratu ziren bi artikuluei erantzuten die oraingo honek. Argudiatzen denez, Swanek desitxuratu egiten ditu gaur egun «planteamendu komunikatibotzat ezagutzen den hori eraiki duten ideiak, eta Swanen argumentuak ere berez kontraesankorrak dira. Autorearen ustez, Swanek huts egiten du lHI-ELTaren teoría edo praktikaz berak duen jarreraren frogak edo euskarriak eskaintzerakoan eta, horrela, erasotzen dienei merezigabe egozten dien hoben berberaren errudun bihurtzen da bera ere.

Artikulu honek (bitatik bigarrenak) Planteamendu Kamunikatiboaren aspektu pedagogiko batzuk aztertzen ditu; besteak beste, «syllahus semantiko»aren ideia eta «benetakotasunaren arazoa materialetan eta metodologian. Planteamendu Komunikatiboak. gehienetan. alderdi hauek oso modu sinplifikatu eta ilun samar lantzen dituela iradokitzen du Swan-ek; gainera, hizkuntz irakaskuntzarako plonteamendu zuhurrak syllabus semantikoak eta formalak integratzea eskatzen du eta bereziki idatzitako ikas-materialak eta benetakoak konbinatzea. Halaber, Planteamendu Komunikatiboak ez du aintzat hartzen ama-hizkuntzak bigarren hizkuntzaren irakaskuntzan duen garrantzi handia.

Analfabetismoa ez da garapen-bideetan dauden herrien arazoa bakarrik; industriadun herrietan ere bada analfabetismorik. Herriotan ematen den analfabetismo funtzionala, Frantzian iletrismoa deitua, agerian jarri nahi du liburuaren egileak, askotan ezkutatu nahi izaten den arazoa baita.

Analfabetismoen aurka dio izenburuak; izan ere. analfabetismo bikoitza ematen baita. Bata, osoa, betikoa, garapen-bideetan dauden herrietan ernaten dena eta, bestea. analfabetismo funtzionala, herri garatuagoetan azaltzen dena.

UNESCOk Alfabetatzearen Nazioarteko urtea izendatu du 1990a. Egitasmo eta jardunaldi ugari antolatu eta burutu da munduan zehar arazo hau dela eta. Alfabetatzeak euskal gizartean bere ezaugarri bereziak baditu ere, interesgarritzat jo da nazioarteko urte honek ematen duen aukeraz baliatzea eta euskal gizarteari alfabetatzearen inguruko egitasmo bat eskaintzea. LETRAKIT izena eman zaio eta euskal alfabetatzean aritu izan den zenbait pertsona eta talde bildu dira bertara, oraindik eginkizun dagoen alfabetatzegintzari bultzada berria eta eraginkorra emateko.

Artikulu honetan zehar, euskara ordenadore bidez ikasteko diseinatutako programa bat aurkeztea da helburu nagusia. Hala ere, programaren beraren deskribapen eta azalpenetan sartu baino lehen Ordenadorez Baliatutako Hizkuntz Irakaskuntzari (OBHI) buruzko oinarrizko sarrera bat egingo dugu. Beraz, artikuluak zati bi izango ditu. Lehenik, ordenadorez baliatutako irakaskuntzaren gaurdainoko historiaren gainetiko azterketa bat egingo dugu eta, bigarrenik, euskara ordenadore bidez ikasteko diseinatu eta garatutako «Ikas-Txip» sistema deskribatzeari eta aztertzeari ekingo diogu.

Ondo jorratu dute ikasgelan bideoa erabiltzeko gaia Lonergan (1983) eta beste autore askok, eta ikastetxeetako irakasle-gela eta abarretan ere eztabaidagai izan da. Dena den, artikulu honen gaia telebista ikasgelan erabiltzea denez, ez da gehiegikeria izango hainbat idazlek emandako arrazoi nagusiak aztertzea.

Lan honen abiapuntua 1988ko urtarrilaren erdialdera jarri behar da. Garai hartan ebaluazio-bileren jarraipenari eskualdeka ekin zitzaion. Bilera horietako batean mahaigaineratu zen kanpo-ekintzen inguruko azterketa bat egitearen premia. Adierazpen horrekin ordura arteko ekintzetan somatzen zen nolabaiteko norabide-eza azpimarratzen zen. Zuzendarien eritzitan

beharrezkoa zen egoeraren azterketa egitea.