"Realia" terminoa ez da berria hizkuntzen irakaskuntzan. Definizioak guztiz bat ez badatoz ere, eskoletan "benetako" objektuen erabilerarako proposamen interesgarririk badago, besteak beste, izan dezaketen informazio multimodalari erreparatuta.

Irakurmenaren didaktikari buruzko bideo-sorta bat egin du Daniel Cassanyk eta YouTuben partekatu: "Enseñar a leer y a comprender". Foroan eman dugu honen berri dagoeneko baina sorta bukatu duenez, aipamen osoagoa egitera gatozkizue.

Liburu honetan bildutako lanek hizkuntzen ikas-irakas prozesuaren joera metodologikoak islatzen dituzte, bilakaera digital handiko une honetan. Liburua osatzen duten hamabi kapituluek ikasgeletako metodologia aktiboen gaur egungo aniztasuna erakusten dute; irakasleek teknologietara eta, batez ere, pantailen aroan jaiotako ikasleen ikasteko erara egokitzeko ikas-irakas prozesuko aldaketak bilatzeari ematen diote garrantzia.

Ahozko elkarreragina eta ikaskuntza lantzen ditu Alicia Clavel Martínez adituak "Discurso, comunicación y gestión del aula de ELE" liburuaren hirugarren kapituluan. Kapituluaren helburua da azaltzea ahozko elkarreragina lantzeko irakaslearen esku-hartzearen gakoak. Bere hitzetan, eskolan sortzen diren elkarreraginezko aukera esanguratsuak aurreikusi gabeak izaten dira, planifikatu gabeak. Badakigu irakasleak ikasleen arreta, motibazioa eta parte-hartzea lortzeko ahaleginetan ibiltzen direla etengabe, baina, batzuetan ez dira probetxuz erabiltzen ahozko eragineko aukerak curriculumaren presioa, denbora-eskasia, azterketak… direla-eta. Ondorioz, planifikatutako bestelako lanek hartzen dute lehentasuna. Irakaslearen iritziz, edozein une (aurreikusiak edo aurreikusi gabeak) baliatu behar da ikasleek eskolan hitz egin eta elkarreragina sor dezaten.

“What makes a good language learning activity? sarrera eman dute argitara "World of Better Learning" blogean; Scott Thornbury da idazlea. Ikaskuntza-jarduera on baten ezaugarriak deskribatu ditu eta eskolarako egokienak direnak aukeratzeko irizpideak proposatu.

LdeLengua podcastaren 158. atalean, Francisco Herrerak Cristina Urbizu Pérez elkarrizketatzen du, Euskal Herriko Unibertsitatean Filologia Hispanikoan lizentziaduna eta ibilbide luzeko espainiera-irakaslea. Cristinak bere lan-ibilbidearen zati handi bat gaztelania atzerriko hizkuntza gisa irakasteari eskaini dio, bereziki etorkinekin aritu da, eta gaur egun ELEko irakasleentzako prestakuntza-ikastaroen koordinatzailea da.

"Routledge Handbook of Materials Development for Language Teaching" hizkuntzak irakasteko materialak garatzen dituen gida da. Gidak lau ideia nagusi aztertzen ditu, eta ideia bakoitzak materialen garapenari buruzko hainbat alderdi jorratzen ditu. Lehen ideiak materialen garapenaren eta haren historiaren ikuspegi orokorra ematen du. Bigarren ideia materialen garapenaren oinarri teorikoetan oinarritzen da, hizkuntzen ikas-irakaskuntzaren printzipioak barne. Hirugarren ideiak materialen garapenari buruzko gogoeta praktikoak jasotzen ditu, hala nola, beharren azterketa eta ebaluazioa. Azkenik, laugarren ideiak materialen garapenean sortzen ari diren joerak aztertzen ditu, besteak beste, teknologia digitalak eta hezkuntza-baliabide irekiak.

“How to use songs in the English language classroom” izenburuko sarrera irakur daiteke Adam J. Simpson-ek idatzita British Council erakundearen blogean. Sarrera horretan, Adam Simpson irakasleak azaltzen du zerk egiten duen arrakastatsu abestietan oinarritutako hizkuntzen eskola bat. Ingeles-irakasleek ingelesa irakastean ikasgeletan izaten duten arazo handienetako bat da ikasleen interesari eustea. Beraz, askotan oso sortzaileak izan behar dute erabiltzen dituzten teknikekin, eta, adituaren ustez, musika eta kantua da ikasgelako baliabide motibagarrienetako bat.