Gramatikari leku nabarmena aitortu izan zaio betidanik hizkuntzen irakaskuntzan. Baina hizkuntzaren dimentsio komunikatiboa aldarrikatzeak ikuspegi gramatikalaz gain ikuspegi pragmatikoa ere kontuan hartzea ekarri du, eta diskurtso egokiaz edota ez-egokiaz hitz egitea. Horrenbestez, curriculum-proiektu batean, eta, ezinbestez, gaitasun diskurtsiboetan oinarritutako programazioetan, gramatikaren lekua zein den erabakitzea izango da benetako erronka.

"Ikasgelan nola egin lan euskara H2 duten ikasleek euskarazko gaitasun egokia gara dezaten" izenburupean, Uri Ruiz Bikandiri egindako elkarrizketa egituratua duzu Berritzegune Nagusiak ekoiztutako bideo honetan.

Jose Angel Medina da L de Lenguaren 108 podcasteko gonbidatua eta “Trabajar con grupos en el aula” du hizketagaia. Elkarrizketan zehar "taldea" eta "talde zentzuduna" zer diren azaldu ondoren, saiatzen da honako galdera-proposamenei erantzuten: a) beharrezkoak al dira ikasketa kooperatiboak, talde-dinamikak eta antzekoak?; b) zeintzuk dira talde-lanaren abantailak eta desabantailak?; eta, c) gidalerrorik talde zentzudunekin lan egiteko? Eta azkenik, sakondu nahi duenarentzat, hiru liburu proposatzen ditu elkarrizketaren amaieran.

Gramatika-baliabideek zentzu berria hartzen dute testuaren ikuspegitik aztertzean. Horrela dio Angelica Alexopoulou-k eranskin eskaintzen den dokumentuan. Izan ere, testu-generoak eskaintzen duen perspektiba holistikoak aukera ematen du hizkuntza-baliabide guztiak ikuspegi ezberdinetatik lantzeko: funtzionala, nozionala, gramatikala zein pragmatikoa.

Gaur egun, eztabaidagai da hizkuntzen ikas-irakasprozesuetan gramatikaren irakaskuntza: funtzioa, hartu behar duen tokia, lan-metodologia… Izan ere, programazioan ardatz izateari utzi dio, baina ezinbesteko atal bilakatu da. Horrenbestez, "nola bideratu behar da gramatikaren ikas-irakaskuntza testuinguru komunikatiboan?" galderaren aurrean, ez da erraza adostasunera iristea.

L de Lenguaren 107 podcastean Antonio Orta dugu gonbidatua, eta ”Quiero ser profesor de español, ¿por dónde empiezo?“ galderari erantzutera dator. Abiaburu gisa, azken urteotan emandako aldaketa nagusi bat azpimarratzen du: egun, profesionaltasun-maila eskatzen zaio irakasleari, eta, hori areagotzeko, formazio-eskaintza zabala dago, formala zein informala; garai batean, berriz, eta hau azaltzeko CASSANY-rekin izandako solasaldia dakar emanaldira, nahikoa zen filologian lizentziaduna izatea eta elkarrizketan gaitasun-pertsonalak azaleratzea. Bere hitzetan, nahasi egiten zirela “hizkuntza irakastea” eta “hizkuntza ezagutzea”, eta, ondorioz, jatorrizko hiztun oro gaitzat jotzen zela hizkuntzak irakasteko.

Writing is rewriting. Aipamen horrek azaleratzen du idazkuntzaren alderdirik zailenetarikoa: lehen bertsiora itzultzea, berori aztertzeko, hobetzeko eta azkeneko bertsioa doitzeko. DOLZek eta SCHNEUWLYk aditzera ematen dutenez, prozesu motela da idaztea, neketsua, joan-etorri handikoa, etenik gabeko berridazketak eskatzen dituena.

Ebaluazioaz hitz egitea ikasteaz hitz egitea da. Beti. Are gehiago mintzamenean berezkoak dituen ezaugarriengatik: berehalakotasuna eta atzeraezintasuna. Izan ere, ekoizpena eta ebaluazioa batera gauzatzen dira, idazmenean ez bezala.