Gizartean, narratibak beti izan dira presente; batez ere, irakaskuntza-eremuan. Hauxe da gure proposamena: ikasleak narratiba horiek eraikitzeko lanetan inplikatzea, gehiago motiba daitezen ikasprozesuan. Horretarako, eskola-plangintzak diseinatzea izango da irakaslearen rola, narrazio-egitura argiak segi ditzaten, ezusteko norabide-aldaketa eta guzti, ikasleek erabakiak hartu eta hipotesiak prestatu behar izan ditzaten, emaitza posibleak aurkitzeko ikasgelan guztien artean lantzen ari diren istorioari. Eskola-plangintzak diseinatzeko ideiez aparte, joko batzuk ere aurkeztuko ditugu, ikasgelan erabili ohi direnak, nahiz eta ez diren sortu bigarren hizkuntzak irakasteko.

https://doi.org/10.54512/ZBDA9353

Teknologiak hizkuntzen irakaskuntzan eta ikaskuntzan duen eraginari buruzko itxaropenek askotan gainditu egin dituzte benetako emaitzak; izan ere, maiz uste dugu teknologia sortu berriak eraginkorragoak direla lehendik zeudenak baino, besterik gabe berriagoak direlako, lotutako pedagogietan dauden aldeak ia kontuan hartu gabe (ikus Bax, 2003; Levy eta Stockwell, 2006). Askotan uste dugu teknologia berez dela motibatzailea ikasleentzat, eta autonomiaren garapenari lotuta dagoela. Teknologiaren errealitateak eta hark motibazioan duen eragina lehen begiratuan hautematen dena baino konplexuagoak direla ari da agertzen, bai irakasleentzat, bai ikasleentzat (Stockwell, 2013). Teknologiak aukerak eskain diezazkieke motibatuta dauden ikasleei, baina, ikasle askoren kasuan ez dirudi motibazioa pizteko edo jokabide autonomoa bultzatzeko gai denik, baldin eta ez badira teknologien funtzioei edo aukerei etekina aterako dieten pedagogia egokiak erabiltzen eta ez bada teknologiak hizkuntzak ikasteko nola erabili jakiteko prestakuntza nahikoa ematen (ikus Reinders, 2018a). Era berean, irakasleek ikasgelan duten rolak, beren ingurunearekiko duten jarrerak eta jasan behar dituzten presioek (Mercer eta Kostoulas, 2018) ere eragina izan dezakete teknologiaren inplementazioan. Artikulu honek elkarri lotutako hiru arlo biltzen ditu, eta teknologiarekin nola lotzen diren aztertzen du: ikaslearen motibazioa eta autonomia, irakaslearen psikologia eta kontuan hartu beharreko alderdi pedagogikoak.

https://doi.org/10.54512/VLRC6668

Artikulu honek Europako Kontseiluaren "Common European Framework of Reference for Languages; Learning, teaching, assessment – Companion Volume" argitalpenaren eduki garrantzitsuenak deskribatzen ditu, eta liburua egiteko jarraitu den prozesua azaltzen; eduki horiek dagokien testuinguruan kokatzen ditu, eta aztertzen du nola eragin dezaketen irakaskuntza- eta ebaluazio-arloetan epe motz, ertain eta luzera. Ingeleseko behin betiko bertsioa 2020an plazaratu zen. Gaztelaniaz eta euskaraz, berriz, 2021ean izango da. "Hizkuntzan ikaskuntza, irakaskuntza eta ebaluaziorako Europako Erreferentzia Marko Bateratuaren Liburu Osagarria" izango du azken horrek izenburu.

https://doi.org/10.54512/PLWL2687

Dagoeneko erabilgarri dugu Primeran! B2 ikasmateriala. Joera didaktiko gaurkotuenei helduta, teknologiak eskaintzen dituen baliabideak uztartu zaizkio euskarri fisikoari, jardun biko ereduan erabiltzeko ikasmaterial aitzindaria osatzeko.

Artikulugileek argitalpenaren ikuspegi zabala eskaini digute. HEOCaren mailakatze-eskeman kokatuta, egitasmoa gidatu duten irizpide metodologiko nagusiak azaldu ondoren, ikasmaterialak erabiltzaileari proposatu dizkion baliabideak aurkeztu dituzte: Ikaslearen liburua eta hura elikatzeko ezinbesteko ikus-entzunezko materialak eta jarraibideak. Era berean, Primeran! B2 erabiltzeko argibideak eman dituzte. Ikastunitateen egitura didaktikoa argitu dute, eta jardun biko ikasteredua nola uztartzen zaion metodoari azaldu dute.

https://doi.org/10.54512/OAUD9512

2020an gurean ezarri zen pandemia-egoeran, lana telematikoki egitea bultzatu zen, eta langileen arteko aurrez aurreko elkarreraginak asko gutxitu ziren, baita Bizkaiko Foru Aldundian ere. Hori dela eta, "Berbanet" izeneko proiektua jarri zen abian. Ekimen horretan, euskaraz hitz egiteko ohitura handia zeukan langile bat ("berbalaguna") euskaraz hitz egiteko ohitura gutxi zeukan langile batekin ("berbalaria") harremanetan ipini zen, eta astean ordu erdiz, elkarrekin euskaraz hitz egiteko aukera izan zuten baliabide telematikoak erabiliz. Praktikaldia BFAn lanean ari diren trebatzaileek antolatu eta gidatu zuten. Ekimenak iraupen mugatua izan zuen, hiru hilekoa hain zuzen ere, eta egindako inkesten emaitzak aztertuta, langileen balorazioak oso positiboak izan ziren.

https://doi.org/10.54512/IGGC6076

Teknologia, erritmo desberdinetan, ikasgelaren fisionomia taxutzen duen elementu bat gehiago da hezkuntzan. Ikasgelaren barruan eta kanpoan lan egitea errazten duen programazio batean hura egoki integratzea funtsezkoa izan daiteke ikaskuntza- edo irakas-kuntza-esperientzia atsegin baterako, eraginkortasunari eta motibazioari dagokienez. Artikulu honetan, teknologia aurrez aurreko eskoletan txertatzeko sei etapako eredutik abiatuko gara, urrats horiek ikaskuntza autonomoa eta ikasgelaz kanpoko elkarreragina errazten baitituzte, eta, hortaz, ikasleak luzaroago daude xede-hizkuntzaren eraginpean, beren profil digitala eta lankidetza-ikaskuntza garatuz. Adibide gisa, bideoen bitartez parte hartzeko sare sozial bat proposatuko dugu, Flipgrid, eta istanteko mezularitza-sareetako ahots-oharrak erabiltzea –WhatsApp, adibidez, edo, bestela, Telegram edo Signal–.

Esparru teoriko modura, Hizkuntzen ikaskuntza, irakaskuntza eta ebaluaziorako Europako Erreferentzia Marko Bateratuaren (EEMB) Companion Volume edo Liburu Osagarriaren «online elkarreragina» inbentario berritik eta DigCompEdu gisa ezagutzen den Irakasleen gaitasun digitalerako esparru europarretik abiatuko gara. Hau da gure helburua: XXI. mendeko irakasleengan jarrera esperimentalak sustatzea eta ikaskuntza aktiboaren elementu batzuk adibide gisa jartzea, ikasgelatik kanpo ahozko online elkarreragina sustatzeko diseinatutako proposamen didaktikoen bidez, eskolan irakasleak beteko baitu ezinbestekoa den gidariaren rola.

https://doi.org/10.54512/WRED6660

Azpititulatutako telesailak ikustean edo kanta ezagunen hitzak atzerriko hizkuntza batean ikastean gertatzen den bezala, hedabideek errealitate eleaniztun globalak adierazten dituzte. Dena den, ez dago beti argi irakasleek nola probestu ditzaketen ikasleen hizkuntza-aniztasunaren esperientzia horiek atzerriko hizkuntzako ikasgelan. Itzulpengintza irakasteko orduan ikuspegi eleaniztun bat txertatzea baliagarria izan daiteke ikasleei erakusteko itzulpengintzako arazo bat nola ebatz daitekeen hainbat hizkuntzatan. Horrek hizkuntza-aniztasunaz kontzientzia hartzen laguntzen du, eta gaitasun eleaniztunak sustatzen ditu, ikasleek hizkuntzen arteko antzekotasunak eta desberdintasunak identifikatu behar baitituzte, eta hizkuntzen eta kulturen arteko loturak egin. Artikulu honetan, ikas-unitate bat aurkeztuko dut, auto-hausnarketa eta Ikus-Entzunezko Itzulpen Eleaniztuna (IEIE) lantzeko jarduerez osatua, eta hizkuntza-aniztasuna atzerriko hizkuntzako curriculumean txertatzeko eta irakasleak trebatzeko erabil daitekeena. Horrelako programa batek hizkuntza-aniztasunarekiko eta eleaniztasunarekiko kontzientzia garatzeko zenbait modu eskaintzen dizkie irakasleei, eta irakasleak eta ikasleak beren erosotasun-gunetik harago joatera bultzatzen ditu, testuen itzulpen eleaniztunak jorratzen dituztenean.

https://doi.org/10.54512/TSSW3262

Lan honen helburua ikasmaila ezberdinetako ikasleek euren parekoen ahozko komuni-kazio-jarduna eta -estrategiak nola ebaluatzen dituzten aztertzea da. Horretarako, bi tresna ezberdin erabili ditugu: bata, bideo-etiketa bidezko behaketa (Video Enhancing Observation, VEO tresnarekin) eta, bestea, errubrika digitala. Aztertu ditugun ikasle-taldeak bi hauek dira: Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako ikasle-taldea eta unibertsi-tateko ikasle-taldea. Ondoren, bi tresnen erabilerarekin lortu diren emaitzen inguruko hausnarketa egin da, horretarako ikasleei inkesta bidez galdetuta. Bukatzeko, ikasleen esperientzia oinarri hartuta, horien parte-hartzea deskribatu da eta, komunikazioko ar-loari erreparatuz gero, arreta handiena non jarri duten aipatu: errubrika bidez egindako ebaluazioan ala bideoan oinarritutakoan. Emaitzen arabera bai unibertsitateko ikasleek bai DBHko ikasleek uste dute egokiagoa dela bideo-etiketa bidezko behaketa, ahozko jarduna hobetzeko eta horri buruzko atzeraelikadura emateko.

https://doi.org/10.54512/LALI2532