Sarri askotan, frustrazio-sentsazioarekin lotzen dute erroreak zuzentzea hizkuntza lantzean, bai zuzenketa egiten dutenek, bai jasotzen edo pairatzen dutenek. Hizkuntza-irakasleak luze aritzen dira zuzentzen, eta ahalegin handia egiten dute ikasleen erroreak zuzentzeko; eta, hala ere, gauza handirako balio ez duela iruditzen zaie. Askok uste dute zuzentzea irakasle txarra ez izateko egin beharreko zerbait dela.

Gu, ordea, ziur gaude onuragarria dela zuzentzea, nahiz eta gaizki, ohikeriaz eta koherentzia eskasez egiten den askotan. Ondorioz, alde batetik, irakasleak zapuztuta egoten dira beti, errore berberak behin eta berriro errepikatzen direla uste baitute, nahiz eta haiek beti zuzentzen aritzen diren. Eta, bestetik, ikasle asko lotsatu eta erroreak egiteko beldur izaten dira, edota porrot-sentsazioa izaten dute, goitik behera gorriz markatutako testu bat itzultzen bazaie.

Irakasleek zuzentzea alferrikakoa dela uste dute sarri —hau da, ez dela eraginkorra—, baina uste oker batean oinarritua dago iritzi hori: errore bat antzeman eta zuzendu ondoren, ikasi egin dela uste ohi dute. Sinpleegia da ikaskuntza-prozesua ikusteko modu hori; zerbait ikasteko zer horretaz jabetzea nahikoa izango balitz bezala. Nolanahi ere, H2 ikasteko prozesuak askoz ere konplexuagoak dira. Zuzenketa ikaskuntza-prozesua indartzeko tresnatzat hartu behar da, ikasleari tarteko hizkuntzaren arauak baieztatzea edo zalantzan jartzea ahalbidetzen dion feedbacka edo atzeraelikadura emateko modu gisa; baina ez du automatikoki funtzionatzen. Zuzenketaren bidez, ikasleak erroreen inguruan berriz hausnartu, eta ekoizpena hobetzen du, irakaslearen laguntzaz. Prozesu horrek faktore konplexu ugari ditu: ikaskuntzaren sekuentziak, zuzenketaren unean ikasleak duen arreta edota afektibitatearekin lotutako alderdiak (adibidez, motibazioa edo jarduera gauzatzen denean duen estres-maila).

Susana Martínek hitzaldi bat eman zuen gaztelaniaz 2014an HABEk antolatutako Ikastaroen barruan, "El léxico en la comprensión y la expresión oral en L2" izenburupean.

Hitzaldiak erakutsi nahi du nola eskuratzen den lexikoa H2n, entzuteko eta hitz egiteko jarduerak egiten direnean, xede izanik ulertzea prozesu hauetako aldeak bi trebetasunetan, oroimenak duen egitekoa horretan, bertakoak ez diren ikasleek izaten dituzten zailtasunak eta arazo horiei irtenbideak bilatzen laguntzeko estrategiak.

Bideo honetan, hitzaldi osoa duzue entzungai.

Mintzamena ebaluatzeko taula laburtua, maila eta kalifikazio bakoitzari dagokion deskribapena.

Euskal Herriko Unibertsitateko GHyM1 ikerkuntza-taldeak garatu du Babelium ekimena, Elurnet2 enpresarekin batera. Hitz gutxitan esanda, euskararen ahozkotasuna praktikatzeko kode irekiko proiektua da Babelium. Webgunean parte hartzen duten ikasleek beste ikaskideek edo irakasleak berak prestatutako euskarazko mintzapraktika egiteko bideo-ariketak aurkituko dituzte: ahozko aurkezpenak, bikoizketak, ipuinak eta komikiak kontatzeko erronkak… Ariketa horietan, bideo bat grabatu beharko du ikasle bakoitzak unean bertan, mikrofonoa edota web-kamera erabiliz eta proposatzen zaizkion ahozko probak gaindituz. Aplikazioa erabiltzeko, Interneteko arakatzaile bat besterik ez da behar, bertan egikaritzen baita Babeliumek behar duen guztia. Ariketen erantzunak burutu ondoren (grabaketak, alegia), Babeliumen argitaratuko ditu erabiltzaileak; horrela, irakasleaz gain, beste ikaskideek ere ebalua ditzakete elkarlanean.

Daniel Cassanyk hitzaldi bat eman zuen gaztelaniaz 2013an HABEk antolatutako Ikastaroen barruan, "La cocina del conferenciante" izenburupean.

Hitzaldia bera adibide eta erakustaldi praktiko gisara erabiliz, hizlariak hainbat alderdi esanguratsu izango ditu hizpide, ahozko azalpen magistralak sortzearekin, gauzatzearekin eta ebaluatzearekin zerikusia dutenak. Lasai solas eginez, adibide eta iruzkin baliagarriak emango dira, eta ikasgelan erabiltzeko moduko informazioa, aholkuak eta proposamenak eskainiko.

Bideo honetan, hitzaldi osoa duzue entzungai.

Ane Ortegak hitzaldi bat eman zuen gaztelaniaz 2013n HABEk antolatutako Ikastaroen barruan, "Ahozko elkarreragina lantzeko hiru aldien eredua eta ariketa-tipologia" izenburupean.

Bideo honetan, hitzaldi osoa duzue entzungai.

Montserrat Vilàk hitzaldi bat eman zuen 2012an HABEk antolatutako Ikastaroen barruan, "La interrelación entre comprensión y expresión oral: la lectura pública como actividad comunicativa" izenburupean.

Hitzaldi honek ideia hau du abiapuntu: ahozko ulermena eta adierazpena elkarrekin erlazionaturik daudela, eta elkarren osagarri direla. Bestalde, hitzaldiak bi helburu ditu. Alde batetik, ikasleek ahozko eta idatzizko ulermenean dituzten zailtasunik ohikoenak (linguistikoak, kulturalak, diskurtsiboak…) aztertu nahi ditu; eta, beste alde batetik, ahots gorako irakurketa balio komunikatibodun jardueratzat duten eta testuak ulertzeko eta jendaurrean irakurtzeko orduan eragina duten estrategia metodologikoen gaineko hausnarketa egin nahi du.

Bideo honetan, hitzaldi osoa duzue entzungai.

Artikulu honetan mintzamen-ariketa komunikatiboak eskaintzen dira. Helduekin lan egiteko dira. Gaiak aldatuta ariketa-mota hauek ikasle gazteagoentzat ere balio lezakete. Ariketa-ereduak dira, irakasleak bere beharretara egokitu ditzakeenak. Adibidez, hurrenkeratze- edo zerrendatze-jardueretan umearen mundutik hurbil dauden itemak hurrenera daitezke: janariak, irudi bizietako pertsonaiak, kirolariak, jolasak, kantak…, asmakizun zientifikoak hurrenkeratu ordez. Hurrenkeratzeko irizpideak aldatzeko aukera ere badago.

Gaia ere alda liteke ikasteko arloaren arabera, dela historiako, ingurumeneko, musika eta abarreko edukiak erabilita murgiltze-eredu batean (CLIL). Itemak hurrenkeratzeko jarduerak daude; rol-jokoak egiteko jarduerak daude; produktuak ekoizteko jarduerak daude: eztabaidak, plangintzak…

Asmoa goi-mailetarako ariketa-bildumatxo bat egitea da. Ariketa-tipoak izango dira, gero, irakasleak, moldatuko dituenak bere mailen arabera.