Hizkuntz eskolak azken urteotan iritsi dira ikasleek beren ikaskuntzan eskolaz kanpo dituzten beharrak aintzakotzat hartzera. Ondorioz, eskolako sarreran edo harrera-gelatan edo hutsik dagoen zenbait lekutan askotan jarri ohi dituzte material batzuk: norberak erabiltzeko baliabideak, liburutegi txikiren bat, magnetofonoa eta, zenbaitetan , eskuartean dirua dutenek edo arriskatuek bideoa edo konputagailu txikiren bat ere bai. Berrikuntza horren pean askotan bada uste bat, oso zehatza ez baldin bada ere, ikasleak goizago etortzeko eta klaseen ondoren eskolan geratzeko gogoa izango dutela, alegia, ingelesa entzun eta ikasiz.

Euskalduntzearen C eta EGA mailetako idazlanak nire eskuetatik ehundaka pasa dira azken urteotan. Bikainak batzuk , besteak kaskarragoak; batzuk atseginez eta patxadan landuak, besteak derrigorrez edota presaka zirriborratuak. Zuzenketak egiterakoan, okerrik errepikatuenak, akatsik nabarmenenak, bereizten saiatu nintzen , gero klasean komentatzeko. Eta halaxe, ia konturatu gabe , fitxaz fitxa, ikastaroz ikastaro, mordo dezentea pilatu nuen. Akats bilduma hori analitikoki ordenaturik , ikasleari itzultzea izan da lantxo honen helburua; zalantzazko alderdi ilun horiek ikusi , aztertu eta zuzentzea mesedegarri izango zaiolakoan.

Jakitun batzuk diotenez, hizkuntz ikaste prozesurik garrantzitsuenak hizkuntza era naturalean, hots, egoera komunikatiboetan erabiltzen denean ematen dira. Argi ikusi dugu guk ere azken urteotan euskararen irakaste prozesuan mintzamenari eman behar zaion garrantzia. Orain, euskara-ikastaro gehienetan, lehen ez bezala, ahozko komunikazioari ematen zaio lehentasuna. Bidea ibiliz egiten da eta, oraindik ere asko falta den arren, bide zuzenetik abiatu garela esan liteke inolako zalantzarik gabe.

Trebetasun honen garrantzia kontuan izanik, berau aztertzeko bi artikulu antolatzea pentsatu genuen hasieran: bat mintzamenak bere garapenean dituen zenbait alderdi teoriko jorratzeko eta beste bat, berriz, HABEren Euskalduntzerako Langaietan agertzen diren mintzamen-ariketen sorta sistematizatzeko. Hala ere, monografia izena duen sail honen mugak kontuan harturik eta aipaturiko bi artikuluen luzapena ikusi ondoren, Zutabeko bi aletan argitara emateko erabakia hartu dugu. Izan ere, bata bestearekin lotuta egon arren, bakoitzak bere aldetik bere entitatea baitu.

Zutabe 12 alearen aurkezpena

Uda amaitu da eta honez gero udazkenaren bideetan barrena abiatuak gara. Kurtsoa eta euskarazko ikastaroak martxan daude jadanik. Dena den, pasa den udan bizitutakoari begirada bat botatzen diogunean, nostalgia pitin bat sentitzen dugu oraindik ere.

Ez zaigu hain erraza gertatu udaren xarma utzi eta orduko lozorro gozo horietatik ateratzea. Haatik, denboraren poderioz ia lortu dugula esan liteke. Guk ere bizitzaren gurpilari heldu diogu berriro eta froga gisa eskuan duzu, irakurle, ZUTABE berri hau. Hitz bitan bada ere, ekin diezaiogun alea azaltzeari

Gure mundutxoa

Melcion Bartzelonako Hizkuntz Eskola Ofizialeko katalan-irakaslea katalanaren Atalase Maila (Nivel Llindar) landu duen taldearen koordinatzailea izan da. Era berean, bere esku eduki du hizkuntza hori irakasteko antolatu den proiektu multimediaren (Digui, digui... ) koordinazioa ere.

Beharbada gure egoera pertsonala ez da izango J .P. Sartre-ren hitz hauek adierazten dutenaren antzekoa, nahiz eta gure ingurune soziokulturalak material idatzi ugari baten erabili beharra sarritan inposatu.

Gure zibilizazioak informazio ugariez jabetzea eskatzen digunez, eta sarritan informazio hori idatzirik igortzen digunez, beharrezkoa zaigu jakitea nolakoa izan den gure iraganeko irakurketarekiko jarrera, premia berrietara egokitzeko dugun irakur-ohitura. Horretaz gainera, irakurle helduak irakurketa zertan datzan jakin beharko luke. Irakurketa ez da bapateko sormena, urrats batzuk jarraituz eraikitzen den prozesua baizik, eta irakurketan zehar izaten dugun jarrera ez da izaten beti kontzientea.