Ikasleak ikasgelako lanean bere atazak iradoki eta burutzeko jarrera aktiboa izan dezan ingurugiro egokia nola eskaini izango da artikulu honek jorratuko duen gaia. Ikasleak beren ataza propioak «diseinatzera gonbidatuz» mamitzen da eta bideragarri egiten ideia hori.

Hau da, ikasleek, ikasgelako lanaren antolaketan, berengain hartzen dute berek edo ikaskideek burutu beharko dituzten ekintza batzuk moldatzeko ardura.

Era horretan, aldatu egiten da irakaslearen eta ikasliburuaren irudi estereotipatua. Ez dira hauek izango atazak proposatzen dituzten iturri bakarrak; ikasleek ere izango dute gai horretan zer iradokirik. Hemen «ataza» diogunean, hitz honen esanahirik zabalenean esan nahi dugu eta, beraz, «ariketak» edo «ekintzak» hartzen ditu bere barnean.

Oraingo honetan, birraztertze bidean dauden zenbait punturi buruzko erreflexioa plazaratu nahi nuke. Irakaskuntza elebidunak Euskal Komunitate Autonomoan hamar urte paseak bete dituen urte honetan, bada, ene ustez, zenbait gauza errebisatzeko garaia, beti eskueran ditugun estudioetan oinarriturik.

Izan dira azken urteotan aztergai dugun arlo honetan zenbait ikerketa, gutxi batzuk gure artean eta mordoska bat atzerrian. Horien harian, puntu «bero» interesgarri batzuk aipatu nahi nituzke, bide batez gure programa elebidunak aztertzeko asmotan.

Alde batetik, gure bi eredu (B, D) elebidunen emaitzak nahiko berriki ezagutzeko aukera izan dugu (Sierra, 0laziregi 1989 eta 1990). Azken ikerketok atzerrian egindako beste zenbaitekin konparatzeko aukera ematen digute. Ikutuko ditugun puntuak hauek izango dira: alde batetik, esposizio-denboraren garrantzia H2 baten eskuratze-prozesuan; ikusiko dugu baita ere ikasgela barruko interakzioaren papera eta, ondoren, inmertsio partzialaren ikuspegi kritiko bat. Azkenik, adinaren auziaz ere luzatuko gara piska bat.

Ugari dira oso eskura ditugun hizkuntz ariketak. Askotarikoak, gainera, izaeraz eta tankeraz. Artikulu honek arlo zabal bezain korapilotsu horren azterketa bideratzeko ildo edo oinarri zenbait eskaintzen ditu.

Idazlana: eskutitza

Euskaraz ikasten duten haurrek jolasean eta solasean erdaraz egiten dutela ikusirik, «bide bat» eskaini nahi dio «Euskaraz Bizi» proiektuak «Euskal Eskola Berriari» euskararen erabilpena indartzeko eta gauzatzeko. Euskara pasiboa aktibo bihurtu nahi duen proiektua dugu «Euskaraz Bizi». Planteamendu teorikoa liburu batean bildu dut.

Durangoko 26. Euskal Liburu eta Diskoen Azokan euskal alfabetatzeari buruzko mahai-inguru bat egin zen: «Alfabetatzea gaur egun». Han jorratu ziren auzigaien ingurumariak agertzen hasi baino lehen, goazen mahaikideen berri ematera.

Hona banan-banan: Luis Mari Gonzalez Txabarri (Udal Euskaltegiak), Josu Goikoetxea (HABE), Andoni Unzalu (Aurten bai), Adolfo Arejita (Labayru), Agurtzane Ortiz de Landaluze (Elkarlan Koordinakundea), Erramun Osa (AEK) eta ni neu moderatzaile gisa. Besterik gabe, hizlariak lanean jartzeko erabili nuen txostenetik, hiru gai-ardatzen inguruko galde-puntuak aterako ditugu, horien ondorengo garapena goiko ordenari jarraituaz egin zela esanaz.

lrakasleen prestakuntzarako saioetan anitz dira inputa edo edukiak lantzeko eskura ditugun prozedurak. «Prestakuntzarako ihardunbideak» izenpean ZUTABE argitara ematen ari den lantxoen bidez, hain zuzen, prozedura zenbaitekin aprobak egiteko egokiera eskaini nahi zaizu. Bildumako hirugarrena da oraingoa.

Santurtziko Euskaltegian maiatzeko 3. asteburuan barnetegitxo bat egingo

dugu nahi dugun irakasleok (8-1O), lanean planteatzen zaizkigun arazo

pedagogikoak aztertzeko eta berauei konponketa emateko. Baina oraingoz

asmo hutsa denez, bego honetan momentuz eta utz dezagun beste baterako

kontaketa zehatzagoa.

Oraingoan beste esperientzia baten berri eman nahi dizuegu: Itaun taldea: ari

gara. Zer da hau?