Lan honen helburua, erabilera-plangintzen garrantziaren nondik-norako batzuk nabarmentzeaz gain, batez ere EAEko administrazioaren babespean garatu diren planen sorrera eta bilakaeraren deskribapen laburra egitea da, eta, etorkizuna gogoan, hainbat gogoeta eskaintzea. Bestalde, mugak ere argiak dira. Batetik, erabilitako informazioaren muga dago, eta, bestetik, historia berrinterpretatzailearen halabeharrezko ulerpidea. Horiek horrela, beste erremediorik ez dago, subjektibotasunaren irazkin halabeharrezkoa gidari, elementu garrantzitsuenen batzuk nabarmentzea baino.

EEBBetan, Georgetown unibertsitatean, Gaztelania eta Portugesa sailean ari diren ikasleek badute jadanik euskara ikasteko aukera. Unibertsitate horrek egiten duen eskaintza Igone Arteagoitia artikulu honen egileari zor zaio. Berak jarri zituen abian, 1995. urtean, euskara-eskolak unibertsitatean. Eta berak azalduko dizkigu segidan esperientzia horren zertzeladak.

Adam Mickievicz unibertsitateak tradizio luzea dauka hizkuntzen irakaskuntzan eta, beroni dagokionez, onenetarikotzat jo izan da beti Polonian; izan ere, ikasleek anitz aukera daukate mintzairarik ezohikoenak ere ikasteko. Hala ere, euskara ez da inoiz eskainia izan, ez baitzegoen gai hau emateko aukerarik, ezta horretarako gauza zen irakaslerik ere. Baina, gaur egun badago euskara ikasteko aukerarik. Adam Zawiszewski euskara-irakasleak eskola horien berri eskainiko digu segidan.

Izana da Euskal Herrian Robert O’Neill ingeles-irakasle eta metodogile entzutetsua. O’Neill irakasleak ez ditu joera komunikatibistak begiko. Eta bere arrazoien nondik-norakoak Bilbon egin zuen hitzaldian eskaini zituen. Phillip Ball-ek, artikulu honen egileak, O’Neill-en argudioen berri eman ez ezik bertan zertan eta zergatik ez datorren bat ere adieraziko digu segidan.

Urte batzuetatik hona, hizkuntzen irakaskuntzaz aritzean, guztiz normala bilakatu zaigu autonomia hitza. Autonomia diogunean, ikasleek ikasprozesuan duten garrantziaz zein erantzukizunaz dihardugu eta, ene ustez behintzat, kontzeptu hau dugu gure arloan aspaldian egin den aurkikuntzarik garrantzitsuenetako bat. Izan ere, irudi luke bigarren hizkuntzen irakaskuntzaren metodoen historia, metodo jakin batek edo bestek dutela arrakastaren giltza eta egun, berriz, metodoei baino, ikasleen lanari aitortzen zaio meritua. Egun, pentsatzen irakastea edo ikasten irakastea (eta ikastea) maiz aipatzen dira.

Eta pentsatzen irakasteko teknikak hobetzeko eta areagotzeko programa zein enfoke ezberdinak bultzatzen dira. Horrela bada, gaiak merezi duelakoan eta ikasleak gogoeta egitera sustatu asmoz, proiektu bat diseinatu eta martxan jarri nuen ikastalde batean. Hona hemen horren deskribapena.

Hizpide 42

Hizpide 42 alearen azalpena

Artikulu honetan, hizkuntz irakaskuntzako metodoen estatusa hiru ikuspegitatik aztertuko ditugu. Lehenik, metodoak nagusiki hizkuntzaren teoria batean (eta, beraz, hizkuntz syllabus baten nolakotasunari dagozkion ikuspegietan), edo hizkuntz ikaskuntza-prozesuen nolakotasunaren teoria batean oinarritzen ote diren ikusiko dugu. Ardatza hizkuntza duten edo ikaskuntza duten metodoen arteko desberdintasunak aztertzeko, hizkuntz programa eta syllabusaren diseinuan eta berrikuntzak dakartzaten metodoetan gaur dauden joerak kontuan hartuko dira. Bigarrenik, metodoak hautatzeko arrazoiak eta beren eragina ikusiko dugu.

Arrazoi horiek askotan ez dute zerikusi handirik izaten metodo jakin baten filosofia edo edukiarekin, baina bai metodoaren formarekin eta onespenarekin. Azkenik, metodoak curriculumaren garapenari buruzko kezka zabalagoen arabera aztertuko ditugu. Ikuspegi honetatik, metodoei buruz planteamendu zehatzagoak behar direla ohar gaitezke. Gaur erabiltzen diren metodo gehienak ez dira behar bezala ebaluatu, eta ez da datu nahikorik jaso ebaluazio hori bideratzeko. Helburuak eta irizpideak askotan ez dira zehazten, eta ez dago daturik benetan nola erabiltzen diren ikusteko. Curriculumaren garapena gai zabalagoei begira egin beharra azpimarratzen da.