Elkarlanezko ikaskuntza hizkuntz klasean no/a txertatu eta ikasle-irakasleengan nolako ondorioak izan ditzakeen aztertzen du artikulu honek. Ikasgelako lanerako iradokizun batzuk ere ematen ditu eta elkarlanezko ikaskuntza taldean lan egiteko modu tradizional batzuekin konparatzen du.

Erresuma Batuan ingelesa hizkuntza arrotzaren irakaskuntzan komunikatzeko gaitasuna neurtzeko sortu diren azterketa batzuen gorabeherak eta ñabardurak azaltzen ditu artikulu honek. Egilearen ustez, hizkuntza bat "bere herrian" irakastea berdintsua da beti, dela ingelesa Erresuma Batuan, dela euskara Euskal Herrian. Artikulugileak, bere eskarmentuan oinarriturik, komunikatzeko gaitasuna sailkatu eta aztertzeko moduari buruz hainbat iradokizun egiten ditu. Bere ustez, baliagarriak izango dira euskararen irakaskuntza / ebaluazioan ari diren irakasle eta ikertzaileentzat. Lau trebetasunak neurtzeko azterketak sortzeko oinarria ezartzen du artikuluan eta, adibideak emanez, komunikazio-helburuak bateratuz ikasgela eta test!azterketak nola elkarrekin lotu ere argitzen du.

Artikulu honek euskaraz idazteko darabilzkigun arauak eta moldeak aztertu eta modu arin, ulergarri eta aberats batean idazteko proposamena egiten du.

Idazlan honen helburu nagusia haur euskaldun elebakarrak aditz-aldiaz nola jabetzen diren deskribatzea da. Zehatzago esanik, aditz-aldiaren barruan orainaldiari kontrajarriz iraganaldiko eta alegiazko formak zelan eta noiz hasten diren erabiltzen deskribatzea eta aztertzea da ikerketatxo honetan aurkeztuko dudana.

HIZPIDEk hala eskaturik, gogo onez idazten ditugu lerrook, geure Mintegiaren joran, asmo, arrengura eta kezken berri emanez. Bost lagun izan gara geure testulanen sinatzaile: lau gizonezko, eta emakume bakarra; guztiak institutuko irakasleak. Elkarren arteko ezagutza eta lagunartea ikastolaren inguruan, oposiziotan, EGAko tribunaletan eta abar sortua dugu.

Gure taldea sortu zenean, 1985ean, Ertainetako euskararen irakaskuntzan metodorik ez zen, eta puri-purian zebilen guztion gogoan ikasmetodoren baten beharra. Premia gorria zen, beraz, euskara bera ere ikasmaterial bezala irakaskuntzan umegorri akaso ez baina, barro ibiltzeko moduan ere ez baitzegoen, ezinbestean. D ereduko eta A ereduko a ze izendakera mordoiloa! ikasleekin gertatzen zen hori. B eredukoak, berriz, Irakaskuntza Publiko Ertainetan ezagutu ere apenas egiten ziren pizti-motak genituen.

Giro horretan, bada, iritsi zen Euskal Gobernuaren testugintzarako deia 1985eko udaberrian. Esan genezake gure taldearen sortzea horren ondorioz gertatu zela: hitz egin genuen, elkar hartu, eta lanerako grina ere bagenuela eta, urte bereko udazkenean, ikasturte berriarekin batera, egitekoari ekin genion.

Harritzeko gauza da hizkuntzen irakaskuntzan mnemoteknika gehiago ez erabiltzea. Teknika hori gehiago zabaldu nahian, oso erraz erabiltzeko moduko zenbait baliabide deskribatzen du artikulu honek (lekuen teknika, elkarketen teknika, istorioen teknika, hitz seinale eta hitz gakoen teknika, errimen teknika, kategorizazioaren teknika, akronimo eta akrostikoen teknika, elkarrerlazioen teknika eta begiz jotzeko teknika).

Ondoren, eta beti didaktikaren ikuspegitik, oroimenaren ahalmen eta mugak aztertuko ditugu. Eta, azkenik, teknika horiek baliatzeko moduko gai batzuk azalduko ditugu (atzizkiak, mugagabea eta plurala, hau-hori-hura, bukaerako bokalak, "a" sintetikoa toponimoetan, "nor-nori" aditzak).

Nor bere kabuz aritzeko orduan alde handiak daude ikaslearen mailaren arabera. "B" mailatik gorako ikasleak, nahi izanez gero, baditu bere kasa aritzeko baliabideak; hutsetik hasten den ikasleak, ordea, zein baliabide eta zenbaterainoko aukera du bere kabuz aritzeko? Lagungarri gerta lekioke bakarka eta berak gura duenean hizkuntza lantzeko parada izatea, ezta? Horretarako ahaleginak egitea erabaki genuen eta horixe da honako honetan aurkezten dizueguna, lehenengo urratsean bakarka aritzeko aukera bat hain zuzen.

Artikulu honen helburua hizkuntz irakasleak animatzea da beren ikasaiotan dramatizazio-teknikak erabil ditzaten. Dramatizazioak biziagotu egingo ditu saio horiek, eta errealitatera gehiago hurbilduko, hizkuntza, jestoa, mugimendua, etab. komunikazio-prozesu oso batean sartuz.