Egunotan euskararen inguruko tresna berriak eta berrituak ikusi ditugu Sarean. Txioen bitartez horien berri ematen badugu ere, bilduma txiki bat egiteari egoki iritzi diogu.

Artikulu honetan, testuaren funtzioaz dihardu Ernesto Martinek bi ikuspegi ezberdinetatik: oinarrizko unitate linguistiko gisa, batetik, eta, ikaslearen zein irakaslearen aldetik, lanerako oinarri gisa, bestetik.

Teknologiaren garapena eta berrikuntza ugaria da, aplikazioak eta baliabide digitalak sakabanatuta daude eta sarri askotan daudenik ere ez da jakiten. Beste batzuetan teknologiak ahalbideratzen du eskolan egiten duguna beste modu batera egitea, baina zaila izaten da egunerokoari buelta ematea eta jardunbide teknopedagogiko egokietan sartzea. Ez da nahikoa euskarri digitalean betiko praktika errepikakorrak egiten jarraitzea. Baliabide digitalek hizkuntza-erabilera eta ikas-prozesua indartu behar dute.

Bi premiak bultzatuta (batetik, ikasleen ikastorduetarako Zornotzako Barnetegian dauden ikasteko geletan informazio sistematikoa ematekoa, ikasleek jakin dezaten euskara ikasteko ingurune digitalean zer duten eskura; bestetik, Eskola Futura proiektuko ikasleek ingurune digitalak euskararen irakaskuntzarako zer eskaintzen duen jakitekoa) ingurune digitalari buruzko informazioa modu sistematikoan bildu dute egileek eta fitxategi batean eskaini sarrera honetan.

Aldez aurretik jakinarazitakoari jarraikiz, "Procesos de validación: retos y oportunidades" jardunaldia antolatuko du GIELEk (Grupo de interés en evaluación de lenguas en España) HABErekin batera azaroaren 15 eta 16an Donostian.

Izena emateko epea urriaren 1etik aurrera izango den arren, badago egitaraua.

GIELE elkarteak HABErekin batera, Donostiako Miramar Jauregian, 2019ko azaroaren 15ean eta 16an antolatuko duen jardunaldirako ponentziak prestatu eta aurkezteko gonbitea.

Betidanik izan da ebaluazioa ikaslea eta irakaslea kezkatu izan dituen prozesua, oraindik orain irtenbide zehatzik ez duena. Arazo-sortzailea da, besteak beste, jokoan dituelako objektibotasuna, etika, justizia... Ez da aurkitu erabat aseko duen irtenbiderik, dantzan jartzen dituelako irakasbideak, baliabideak, irakasten dena eta ebaluatzen dena… Ekoizpenen zuzenketak ere ez du gehiegi ase irakaslea, ez baita argi geratzen zuzenketaren erabilgarritasuna, ez eta eskatzen duen denbora eta denbora horren ondorengo eraginkortasuna. Horrenbestez, zer egin behar da ebaluaziogintzak zentzu handiagoa eta sakonagoa izan dezan? Galdera horri erantzutera dator, aditu honen hitzetan, ebaluazio formatiboa, eta eskatuko du, prozesuak eta emaitzak hobetu daitezen, zuzenketa-denbora ikas-irakasprozesuan inbertitzea.

Orokorrean ez omen dago kontzientzia nahikoa eta ez omen dago behar bezain argi zer rol betetzen duen ebaluazioak ikas-irakasprozesuetan; ekintza eraldatzailetzat hartu beharko bailitzateke jarduera didaktikoan. Informazio bilketa sistematikoa eskatzen du, ondoren erabakiak hartzeko. Tresna baliodunak eta fidagarriak beharko ditu ebaluatzaileak, eta hizkuntzaren teoria bat, zer ebaluatu behar den jakinaraziko duena.