Artikulugileak bigarren hizkuntzen irakaskuntzan gutxitan jorratutako ikuspegitik heltzen dio gaiari. Psikoanalisia eta filosofia jakintza-arloa

bera ere ditu lagun emozioek H1 eta H2 eskuratzean duten egitekoa

aztertzeko. Artikulu teorikoa dugu, patxadaz irakurri eta bere ondarea

denboraren joanean uzten duten horietakoa.

Aurreko artikuluan irakurmenaren gaineko kontu orokorrez jardun genuen. Irakurtzean sortzen diren harremanak aztertu nahi izan genituen eta hainbat prozedura ere erakusgai azaldu. Bigarren honetan, berriz, izenburuari hobeto dagozkion azalpenak izango ditugu hizpide.

Batetik, literaturak euskalduntze eta alfabetatzean izan dezakeen leku garrantzitsuaz arituko gara. Bestetik, berriz, literaturaren lanketa artikulatzeko moduez jardungo dugu, trebetasunen integrazioaz alegia. Eta amaitzeko, jorratutako predikuari oso lotuta ikusten dugun hipertestuaren ideia ere izango dugu aztergai.

Artikulu sorta honen bidez egileak erakutsi gura du nagusiki deklinabideko

leku-denbora kasuetan (-n, -ra, -tik, -ko...) erabiliz gero determinatzailetzat

zenbatzaile zehaztugabeak (anitz, hainbat, zenbat...) eta zehaztuak (zenbakiak), edozein motatako sintagmak deklina daitezkeela mugagabean [Hainbat/Lau (ordu/etxe/gradu)TAN] eta mugatu singularrean [Hainbat/Lau (ordu/etxe/gradu)AN].

Proposamen hau egiten du mendebalderako (Bizkaia-Gipuzkoa-Araba), baita Nafarroa Garairako ere, nahiz eta azken honetan ez zehaztu eremua. Baina lehenengo artikulu honetan ez da murgiltzen aipaturiko ikerketan, ezpada aztertzen du zelako bilakaera izan duten deklinabidearen erabil-erregelek eurok proposatu zituztenetik lehenengoz Txillardegik eta Villasantek (proposamen bertsuak biak) gaur arte, baina deklinabidearen azterketa mugaturik dagoela leku-denbora kasuetara.

Artikulugileak, ingelesa irakastean duen esperientzia luzea baliatuta, hamar aholku prestatu ditu hizkuntz irakaslearentzat baliagarri.

Artikulu honetan labur azalduko dugu bigarren hizkuntzen irakaskuntzarako materialak prestatzeko marko bat. “Ezagutza kurrikularren Ikasketa Integratua eta Hizkuntza Atzerritarra” (EIIHA) izeneko ikasbideetan dago oinarritua. Eta ez dago eragozpenik beste edozein testuingurutara ere eramateko, adibidez, bigarren hizkuntzen ikaskuntzara, hizkuntz ukipen--egoeran.

Artikulu honetan labur-labur azalduko ditugu ikasbide horien oinarri teorikoak eta postulatuak, eta baita Atazatan Oinarritutako Irakaskuntzarekin, AOIrekin, duten erlazioa ere. Hori egin ondoren, adibide bat aurkeztuko dugu esandako guztiaren argigarri.

LEGAZPI 6 euskaltegian sortu dugun ataza-sare hau 3A mailako ikasleekin erabiltzeko pentsatua dago. Trebetasun guztiak modu koherentean uztartzen ditu eta simulazio orokorraz baliatzen da —ETXALDETARRAK proiektua bezalaxe—, baina kasu honetan hiztunek testuinguru formaletara egokitzeko behar dituzten baliabideak lantzen dira.

Legazpi 6 euskaltegian sortutako ataza-sare hau 3A mailako ikasleen

beharrei erantzuteko materiala da, hau da, 2. maila gainditua izan eta goi-mailan hasiberriak diren ikasleei begirakoa, eta helburu nagusia da hizkuntza beren ingurune hurbilera egokitzeko gaitasuna garatzea, horrela, hiztunei eguneroko harremanetan eskatzen zaien naturaltasunez eta egokitasunez aritzeko trebetasuna garatuko dutelakoan.

Horretarako, hitz egiteko ez ezik, entzun, irakurri eta idazteko ariketak ere proposatu dituzte, norberaren edota taldearen beharren arabera aukera--maukerakoak direnak. Eta hori dena era koherentean gauzatzeko hainbat ataza sortu dituzte, denek alderdi komun berezi bat dutelarik: hain zuzen ere, SIMULAZIO OROKORRA, ikasleek egoeraren nondik norakoak barneratzeko

tresna baliagarria, egokitzearen zentzua ulertzen lagunduko diena.

Igone Arteagoitiak (1999) egindako doktore-tesiaren zati bat da artikulu hau.

Honako hau izan zen ikerketaren helburua: bi hizkuntzatako (gaztelania-euskara) eta hiru mailatako ikasleekin, esaldi trantsitiboak antolatzeko estrategiak (posizionalak vs. morfologikoak) aztertzea.