lnkesta txiki informal bat burutu zen EFL irakasleen trebatzaileak input-estiloez nomino jabeturik zeuden jakiteko. lnkestak zenbaít emaitza harrigarri eman zuen, baíta eragin onuragarria izan ere inkestatzaileagan nahiz inkestatuagan. Galdesorta trebatzailearen autokontzientziaketarako tresnatzat eskaintzen da, baíta trebatzaileen arteko jarrera-aldaketarako ere. Argibide batzuk ematen dira aplikatzeko, eta izan lezakeen balioa aztertzen da.

Ekitaldiren bateko partaideei irakasle on bat gogoratzeko eskatzen diegunean, "barne-ikerketa" egiteko eskatzen ari gatzaizkie, dagoeneko baduten informazioa bilatu eta kontzienteki hausnartzeko. Dakitena nolabaiteko input bihurtzen zaie, testuinguru berri batean erabiltzen baitute. Daukaten kezkaren bati buruz gogoeta egiteko erabiltzen da dakitena, adibidez, "Nolako irakaslea izan nahi dut nik?", Barne-ikerketa, izan ere, "erantzunak" eta "fomulak" ematearen kontrako jokabidea da, eta jadanik ezagutzen duguna ikustera eramaten gaitu.

Urrutitik irakasteak -hemen sartzen dugu irrati bidezko irakaskuntza- ez du aurrez aurre irakastearen antzik. Ohizko irakaskuntzan balio duten metodo-irizpide eta baliabideek ez dute indarrik komunikabide honen bitartez irakasten denean.

Gaur egungo didaktikaren joera nagusiak eta hizkuntzen irakaskuntzan duten eragina aztertzen dira artikulu honetan, batez ere "atazazko planteamendua" delakoa sortu zenez geroztik. Jakina da ikaskuntzaren garapena neurri handi batean ikasleen behar, interes eta nolekoeren araberakoa izango dela, eta ikasgelako ikasestiloek ere zerikusia badutela horretan.

Urtemugako ale berezi honetarako English Teaching Forum-aren argitaratzaileak eman didan ardura azken 25 urteotan gure arloan izandako bilakaera metodologikoa azaltzea izan da. Bilakaera perspektiban jarri ahal izateko, lagungarri izango litzateke denboran atzera egitea, duela 25 urte gauzak nola ziren gogoratzea.

Azken urte hauetan euskaltegietan eta euskararen irakaskuntzan arazo larri batekin egin dugu topo. Eta arazo horren izena "Mintzamena" da. Askotan zaila da problema benetan zein den jakitea, baina jakin badakigu atal horretan ez dugula nahi besteko zuzentasunez asmatzen. Ikasleek euskaraz hitz egin dezaten, aspaldidanik teknika bat erabili izan dugu: itsulapikoa jarri gelan eta erdaraz hitz egiten zuenak duro bat bota behar zuen. Honekin zera lortu nahi zen: erdaraz hitz egiteko joera gutxitzea eta euskaraz hitz egitekoa indartzea. Baina zigorra erabiliz bakarrik ez dugu nahi dugun ondorioa lortzen, zigorrak beti indartze positiboarekin lotuta joan behar baitu. Zigorra bakarrik erabiliz, ez dugu ondorio negatiboak besterik lortzen.

Zer egin, beraz? Ez ote ditugu mintzamenerako teknika berriak behar? Edota ikasleen motibazioa areagotu behar ote dugu, euskaraz hitz egin dezaten? Lehenbizi aztertu behar duguna motibazioa da, eta beharbada landu ere bai. Motibaziorik gabe, nahiz eta ondo irakatsi, gutxi ikasiko dute ikasleek. Gaur egun euskara ikasteko entzuten ditugun arrazoien arteko batzuk, "lana bilatzeko beharrezkoa dela ..." e.a., ez digute mesede handirik egiten, motibazio aldetik behintzat. Batengatik edo bestearengatik, gauza da gelan benetako ahaleginak egin beharrean aurkitzen garela zenbait ikasleren ahotik euskaraz hitzen bat edo beste entzuteko. Psikologiaren barruan, eta zehatzago "jokaeraren aldaketa"n, badira edozein jokaera indartzeko programak. Oraingo honetan gure asmoa horietako programa bat gelan ezartzea litzateke; eta hori da, hain zuzen ere, artikulu honen izenburua: "Mintzamena indartzeko programa".

Ikasleen komunikamena sustatzea du euskara-irakasleak erronka eta helburu nagusi. Garrantzizkoa da, beraz, horretarako dauden baliabideak ahalik eta gehien eta era eraginkorrenean erabiltzea. Artikuluan aipatu helburua eskuratzeko egileak prentsa nola erabiltzen duen azaltzen zaigu.

Irakaskuntzan eragina duten elementuen artean garrantzi handiko osakin ematen duen baten azterketa sakonean murgiltzea izango da artikulu honen xedea.