Administraria: Egun on. Maiatzean gaude, jada. Udako oporrak noiz hartu behar dituzuen esan behar didazue.  

Langilea 1: Baina hori ez al da idatziz egiten? Iaz, horrela egin genuen.

Administraria: Bidali nizuen mezu bat apirilean, Excel taula batekin, baina ez duzue bete.

Langilea 2: Ni oso lanpetuta ibili naiz, eta ez diot kasurik egin. Emaztearekin hitz egin beharra daukat oporrak adosteko.

Administraria: Bada, azkar ibili mesedez. Nagusiak esan dit aste honetarako behar duela opor-txanden zerrenda.

Langilea 3: Nik, aurten, iraileko lehen hamabostaldia hartuko dut. Pasa den urtean, abuztuan hartu behar izan nituen, derrigor. Gogoratzen duzue, ezta?

Langilea 2: Nagusiak ez dizu utziko hilabete horretan hartzen! Orduantxe izaten dugu lanik gehien!

Langilea 1: Bada, iaz eman zion baimena irailerako beste langile bati.

Langilea 3: Hala da! Urtero ematen dio baimena baten bati irailean. Horrexegatik eskatu behar dut nik ere.

Langilea 2: Iaz, Albertori eman zion baimena, eta ederki dakizue zergatik. Albertok ez du jendaurrean lan egiten. Guk bai, ordea.

Langilea 3: Hori ez da horrela! Albertok eskaera berezi bat egin zion nagusiari idatziz. Horregatik lortu zuen nagusiaren onarpena.

Langilea 1: Niri berdin zait oporrak irailean ez hartzea. Gainera, hiru garenez, iruditzen zait gutako batek hartu ditzakeela irailean. Beste bion artean artatuko genituzke bezeroak, lan gehixeago eginda.

Langilea 2: Niregatik ere, lasai hartu! Uztailean hartzeko asmoa daukat, San Ferminetatik hil bukaerara arte. Hala ere, ikusiko duzu: ez duzu iaz Albertok izan zuen zorterik edukiko.

Langilea 3: Zer arraio! Beharbada, ezohiko eskaera bat egingo diot neuk ere, nahiz eta ez eduki horretarako arrazoirik. Ez dakit nola lortuko dudan, baina nik aurtengo iraila New Yorken pasatuko dut!

Administraria: Beno, norberak eskatu dezala sudur-puntan jartzen zaiona, baina ostiralerako jakinarazi behar didazue. Hortik aurrerakoak, nagusiaren kontu!