Juan Fernándezen "Los 4 principios básicos del diseño didáctico" testua Merrill‑en “First Principles of Instruction” ereduan oinarritzen da; bereziki, ikaskuntza eraginkorra azaltzeko proposatzen diren lau funtzio nagusietan: aktibazioa, erakustea, aplikazioa eta integrazioa. Printzipio horiek ez dira jarduera zehatzak, diseinu didaktikoan bete behar diren funtzioak edo baldintzak baizik. Ikaskuntza sakona lortzeko elkarrekin ulertu behar dira; izan ere, horietako bat falta bada, ulermena, praktika edo transferentzia ahuldu egiten dira.

Halaber, planteamendua ikaskuntzaren psikologia kognitiboan eta ikaskuntza esanguratsuaren teorian oinarritzen da. Bereziki azpimarratzen du ikaskuntza berriak hobeto finkatzen direla aurretiko egitura mental esanguratsu bati lotzen zaizkionean. Horixe da aktibazioaren oinarri teorikoa: ikasleek ezagutza berria ulertu eta integratzeko, lehenik eta behin beharrezkoa da dagoeneko baduten ezagutza egokia berreskuratzea eta antolatzea.

Hortaz, aktibazioa da abiapuntua, eta, neurri handi batean, gainerako prozesuaren arrakasta baldintzatzen du. Aktibazioak ez du helburu ikasleen aurretiko ezagutzak “gogoraraztea” soilik; aitzitik, egiturazko ezagutza esanguratsuak martxan jartzea da helburua, ikasleak gai izan daitezen informazio berria kokatzeko eta ulertzeko.