Aurreko artikulu bitan literatur testuen didaktizazioaz jardun genuen eta bigarrenean zuzenean aipatu zertan zen hipertestuaren ideia. Askori akaso arrotz suertatu zitzaien kontua eta, argibideak eskaintzeko asmoz, haratago joan nahi izan dugu oraingo honetan eta gaian sakondu, beti ere etorkizunean garrantzi handia izango duen arlo batera gerturatzen hasi besterik ez dugula egin aitortuta.

Aurreko artikuluan irakurmenaren gaineko kontu orokorrez jardun genuen. Irakurtzean sortzen diren harremanak aztertu nahi izan genituen eta hainbat prozedura ere erakusgai azaldu. Bigarren honetan, berriz, izenburuari hobeto dagozkion azalpenak izango ditugu hizpide.

Batetik, literaturak euskalduntze eta alfabetatzean izan dezakeen leku garrantzitsuaz arituko gara. Bestetik, berriz, literaturaren lanketa artikulatzeko moduez jardungo dugu, trebetasunen integrazioaz alegia. Eta amaitzeko, jorratutako predikuari oso lotuta ikusten dugun hipertestuaren ideia ere izango dugu aztergai.

Irakurmena da aztergaia artikulu honetan. Trebetasunaren nondik norako nagusiak. eta, aldi berean, didaktizaziorako hainbat erakusbide modu ulergarrian azaltzen saiatu dira egileak. Adibideak, literatur testuak dituzte langai.

Hurrengo batean trebetasunen integrazioaren aukerari zuzen eta estu ekingo diote. Horretaz gain, eta azalpenaren ondorio, hipertestuaren ideiaren gainean jardungo dute.