Teknologi ikertegi honetan egiten ari den alfabetatzeko esperientzia kokatu behar da 1994az geroztik martxan dagoen euskararen erabilera areagotzeko plangintzan. Testuinguru horren azalpen orokorra Karmele Zuazubizkarrek eman digu ale honetan bertan. Esperientzia horretan alfabetatzeak duen lekua zehazterakoan, ordea, komeni da testuinguru horren beste hainbat zertzelada ematea, zergatiak eta nolakoak argiago adierazteko.

1994an IKERLAN euskararen erabilera areagotzeko plangintzan murgildu zen. Proiektu pilotoa izanik, hasieratik izan dugu hainbat erakunderen mota bateko edo besteko laguntza: Arrasateko Udala, HPIN, ELHUYAR, eta, bereziki, HABErena. HABEk plangintzaren diseinua egiten parte hartzeaz gainera, plangintzaren garapenean ere laguntza teknikoa eman digu. Horrela, eta ondoren azaltzen den esperientzian zuzen-zuzenean aritu izan da lanean.

Artikulugileek sekuentzia didaktiko bat aurkeztu eta xehe-xehe jorratzen

dute. Haien ustez, gaitasun komunikatiboaren osagai guztiak aintzat hartzen

dira sekuentzia horretan. Halaber, mintzamena atalez atal lantzeko

nahiz ebaluatzeko aukera gehiago sortzen da, ahozkoan hain bat-batekoak

diren prozesuak apur bat mantsotu eta agerian jartzen baitira.

Artikulugileak bigarren hizkuntzen irakaskuntzan gutxitan jorratutako ikuspegitik heltzen dio gaiari. Psikoanalisia eta filosofia jakintza-arloa

bera ere ditu lagun emozioek H1 eta H2 eskuratzean duten egitekoa

aztertzeko. Artikulu teorikoa dugu, patxadaz irakurri eta bere ondarea

denboraren joanean uzten duten horietakoa.

Aurreko artikuluan irakurmenaren gaineko kontu orokorrez jardun genuen. Irakurtzean sortzen diren harremanak aztertu nahi izan genituen eta hainbat prozedura ere erakusgai azaldu. Bigarren honetan, berriz, izenburuari hobeto dagozkion azalpenak izango ditugu hizpide.

Batetik, literaturak euskalduntze eta alfabetatzean izan dezakeen leku garrantzitsuaz arituko gara. Bestetik, berriz, literaturaren lanketa artikulatzeko moduez jardungo dugu, trebetasunen integrazioaz alegia. Eta amaitzeko, jorratutako predikuari oso lotuta ikusten dugun hipertestuaren ideia ere izango dugu aztergai.

Artikulu sorta honen bidez egileak erakutsi gura du nagusiki deklinabideko

leku-denbora kasuetan (-n, -ra, -tik, -ko...) erabiliz gero determinatzailetzat

zenbatzaile zehaztugabeak (anitz, hainbat, zenbat...) eta zehaztuak (zenbakiak), edozein motatako sintagmak deklina daitezkeela mugagabean [Hainbat/Lau (ordu/etxe/gradu)TAN] eta mugatu singularrean [Hainbat/Lau (ordu/etxe/gradu)AN].

Proposamen hau egiten du mendebalderako (Bizkaia-Gipuzkoa-Araba), baita Nafarroa Garairako ere, nahiz eta azken honetan ez zehaztu eremua. Baina lehenengo artikulu honetan ez da murgiltzen aipaturiko ikerketan, ezpada aztertzen du zelako bilakaera izan duten deklinabidearen erabil-erregelek eurok proposatu zituztenetik lehenengoz Txillardegik eta Villasantek (proposamen bertsuak biak) gaur arte, baina deklinabidearen azterketa mugaturik dagoela leku-denbora kasuetara.

Artikulugileak, ingelesa irakastean duen esperientzia luzea baliatuta, hamar aholku prestatu ditu hizkuntz irakaslearentzat baliagarri.

Artikulu honetan labur azalduko dugu bigarren hizkuntzen irakaskuntzarako materialak prestatzeko marko bat. “Ezagutza kurrikularren Ikasketa Integratua eta Hizkuntza Atzerritarra” (EIIHA) izeneko ikasbideetan dago oinarritua. Eta ez dago eragozpenik beste edozein testuingurutara ere eramateko, adibidez, bigarren hizkuntzen ikaskuntzara, hizkuntz ukipen--egoeran.

Artikulu honetan labur-labur azalduko ditugu ikasbide horien oinarri teorikoak eta postulatuak, eta baita Atazatan Oinarritutako Irakaskuntzarekin, AOIrekin, duten erlazioa ere. Hori egin ondoren, adibide bat aurkeztuko dugu esandako guztiaren argigarri.