Juan Antonio Ollero jauna ingeles-katedraduna da Madrileko Hizkuntz Eskola Ofizialean. Hogeiren bat urte daramatza ingelesaren irakaskuntzan murgilduta. Material sortzaile porrokatua izaki, plazaratu dituen lanak (irakurgai, ariketa, kasete, haurrentzat zein helduentzako metodoak) ia hirurogeita hamar izatera iristen dira.

Ikastaro berri bati hasiera ematen diogunean eta, batez ere, ikasle berriak datozkigunean, ahalik eta talde homogeneoenak lortu behar izaten ditugu, ikastaroari errendimendurik handiena eta aberatsena ateratzeko. Askotan, presaka gabiltzalako edota errazagoa delako, puntu honek eskatzen digun ahalegina eskaintzen ez badiogu ere, Sarrera-Froga guztiz premiazkoa dugu, gorago aipatutakoa lortzeko.

Ikasleak hasieratik jakin behar ditu zeintzuk diren lortu nahi ditugun helburuak, hau da, zer jakin beharko duen edota zertarako izan beharko duen gauza prozesu didaktikoa amaitzen denerako. Honetarako komeniko litzateke ikasleari berari ikustaraztea egiten dituen ariketa guztien bidez badoala aurrez ezarritako helburuetarantz.

ZUTABEren azken alean hizkuntz irakaskuntza formaren inguruan antolatzea baino esanahiaren inguruan antolatzea onuragarriagoa dela pentsarazten duen zenbait arrazoi azaldu zuen David Wilkins-ek. Ikastalde jakin batentzat sillabusa antolatzerakoan semantikaren aldetik jotzen denean sortzen diren arazo batzuk aztertu nahi ditut oraingoan.

Irratia gugandik gertu daga, denon eskura. Lerrootan euskararen irakaskuntzan irratia erabiltzeko iradokizun batzu emango ditut.

Bigarren hizkuntza bat ikasten hasteko arrazoiak askotarikoak izan daitezke. Motibazio ezberdinen zerrendatzea alde batetara utziz, motibazio (behar) ezberdinek metodologiaren gauzatzean duten intzidentzia azpimarratzea interesatzen zaigu oraingo honetan.

Ezer baino lehen, koka dezagun geurea gai orokorraren barnean eta zehatz dezagun bere edukia; bi gaiak, orokorra («Euskara irakasteko metodoak») eta gurea, («Euskalduntzearen programazioa, langaiak eta ebaluazioa hezkuntza ez-forrnalean») ez baitatoz bat beren edukietan. Izan ere, batetik, euskararen irakaskuntza ez baita ez euskalduntzearekin, ez hezkuntza ez-formalean agortzen; bestetik, berriz, programazioa, langaiak eta ebaluazioa ez baitira metodoen eremura mugatzen.

Lehenengoz eta behin esan beharra daga ez dagoela irakaskuntzaren alorrean bakarra izango den metodorik. Izan ere, errentagarritasunik handiena lortzeko, irakasleak aldaera asko eduki behar du kontuan etenik gabe -bere nortasun propioa lehenengo horien artean-, eta aldaera horiek mugatuko dute irakaskuntzako une bakoitzean eduki beharko duen jarrera. Lan honetan, beraz, ohar orokorrak egingo ditugu, batzuetan, argibide gisa, egoera jakin batzuetarako aplikazioak azalduko badira ere.