Pausoz pausoko metodoari jarraituz gutun informalak no/a idatzi deskribatzen du artikulu honek.

Erresuma Batuan ingelesa hizkuntza arrotzaren irakaskuntzan komunikatzeko gaitasuna neurtzeko sortu diren azterketa batzuen gorabeherak eta ñabardurak azaltzen ditu artikulu honek. Egilearen ustez, hizkuntza bat "bere herrian" irakastea berdintsua da beti, dela ingelesa Erresuma Batuan, dela euskara Euskal Herrian. Artikulugileak, bere eskarmentuan oinarriturik, komunikatzeko gaitasuna sailkatu eta aztertzeko moduari buruz hainbat iradokizun egiten ditu. Bere ustez, baliagarriak izango dira euskararen irakaskuntza / ebaluazioan ari diren irakasle eta ikertzaileentzat. Lau trebetasunak neurtzeko azterketak sortzeko oinarria ezartzen du artikuluan eta, adibideak emanez, komunikazio-helburuak bateratuz ikasgela eta test!azterketak nola elkarrekin lotu ere argitzen du.

HIZPIDEk hala eskaturik, gogo onez idazten ditugu lerrook, geure Mintegiaren joran, asmo, arrengura eta kezken berri emanez. Bost lagun izan gara geure testulanen sinatzaile: lau gizonezko, eta emakume bakarra; guztiak institutuko irakasleak. Elkarren arteko ezagutza eta lagunartea ikastolaren inguruan, oposiziotan, EGAko tribunaletan eta abar sortua dugu.

Gure taldea sortu zenean, 1985ean, Ertainetako euskararen irakaskuntzan metodorik ez zen, eta puri-purian zebilen guztion gogoan ikasmetodoren baten beharra. Premia gorria zen, beraz, euskara bera ere ikasmaterial bezala irakaskuntzan umegorri akaso ez baina, barro ibiltzeko moduan ere ez baitzegoen, ezinbestean. D ereduko eta A ereduko a ze izendakera mordoiloa! ikasleekin gertatzen zen hori. B eredukoak, berriz, Irakaskuntza Publiko Ertainetan ezagutu ere apenas egiten ziren pizti-motak genituen.

Giro horretan, bada, iritsi zen Euskal Gobernuaren testugintzarako deia 1985eko udaberrian. Esan genezake gure taldearen sortzea horren ondorioz gertatu zela: hitz egin genuen, elkar hartu, eta lanerako grina ere bagenuela eta, urte bereko udazkenean, ikasturte berriarekin batera, egitekoari ekin genion.

Harritzeko gauza da hizkuntzen irakaskuntzan mnemoteknika gehiago ez erabiltzea. Teknika hori gehiago zabaldu nahian, oso erraz erabiltzeko moduko zenbait baliabide deskribatzen du artikulu honek (lekuen teknika, elkarketen teknika, istorioen teknika, hitz seinale eta hitz gakoen teknika, errimen teknika, kategorizazioaren teknika, akronimo eta akrostikoen teknika, elkarrerlazioen teknika eta begiz jotzeko teknika).

Ondoren, eta beti didaktikaren ikuspegitik, oroimenaren ahalmen eta mugak aztertuko ditugu. Eta, azkenik, teknika horiek baliatzeko moduko gai batzuk azalduko ditugu (atzizkiak, mugagabea eta plurala, hau-hori-hura, bukaerako bokalak, "a" sintetikoa toponimoetan, "nor-nori" aditzak).

Artikulu honen helburua hizkuntz irakasleak animatzea da beren ikasaiotan dramatizazio-teknikak erabil ditzaten. Dramatizazioak biziagotu egingo ditu saio horiek, eta errealitatera gehiago hurbilduko, hizkuntza, jestoa, mugimendua, etab. komunikazio-prozesu oso batean sartuz.

Bigarren hizkuntzaren irakaskuntzan literatura irakasten denean, bazter utzi ohi da erabat eleberria. Irakaskuntza komunikatiboan literatura, era batean edo bestean, txertatu denean, begien bistako arrazoien indarrez, narrazio motza, antzerkia eta horien antzeko jeneroak hobetsi izan dira.

Nire eskarmentuak, ordea, erakutsi dit eleberriak sakontasun handiko aukera zirraragarriak eskaintzen dituela ikaslearengan ardaztutako irakaskuntza elkarreraginezkoan. Ernest Hemingwayren eleberriei buruz goi-mailako ikasle batzuei emandako literatur ikastaro batean oinarrituta, hainbat teknika berritzaile azalduko ditut, irakasleari beste ezein baino eskurago daukan baliabide bat erabiltzeko modua ematen diotenak: ikaslea bera, alegia.

Kurrikuluaren diseinua aztergai duen artikulua dakarkizu ZUTABEk Bestelako lankidetzak sailean. Munta haundikoa, beraz, berran ikertzen den auzia. Insa irakasleak, kurrikuluaren helburu eta osakinez gain, hezkuntza-paradigma nagusiak aztertzen ditu; derrigorrezko abiapuntua baita kurrikulua txertatuko den eta hezkuntza-politika edo

filosofia jakin baten markoan erabakiak hartzeko bidea emango duen paradigma ikertzea.

Urrutitik irakasteak -hemen sartzen dugu irrati bidezko irakaskuntza- ez du aurrez aurre irakastearen antzik. Ohizko irakaskuntzan balio duten metodo-irizpide eta baliabideek ez dute indarrik komunikabide honen bitartez irakasten denean.