Gaur egun hizkuntza bizien alorrean helduez. arduratzean, eragin galanta izan dute Europako Kontseiluaren lanek, horien bidez nabarmendu baitira ikaskuntzak helduengan dituen eskakizun bereziak. Ohizko hurbilbideek, heziketak sortutako beharrei egoki erantzuteko kemenik ez zutenez gero, kontzeptuok eta antzekoak zabaldu dira: hizkuntz beharrak, atalase maila, unitate pilagarriak, hizkera bereziak, hizkera funtzionalaren ikastaroak, hizkuntzak .helduei irakasteak zekartzan arazoen arabera,

ZUTABE aldizkariaren azken alean gai honi buruzko Karlos Salinasen iritzia irakurri ahal izan badugu ere, oraindik sakonki aztertzeke dagoen arloa dugu hau, berak dioskun bezala. Euskaltegi guztietan agertzen zaigun arazoa izan arren, gutxitan plazaratu da eta bakoitza ahal izan duen eran saiatu da problemari heltzen eta bera gainditzen. Hemen duzu Bilboko HABE Euskaltegian 1983.eko irailean hasitako ikastaroan eman diogun irtenbidea.

Ulpan Akivako Ikastaroak normalean 80-90 bat ordukoak izaten dira. Gurea gertatu zen beharbada urteko ikastarorik laburrena, juduen jairik garrantzitsuenak sasoi honetan direlako (gure abendu - urtarrilen antzekoa). Ikastaroa 1982ko irailaren 14an hasi eta urriaren 8an amaitu zen. Bukatu baino bost egun lehenagotik utzi behar izan genion ikasteari, azken egunotarako programa bereziak prestatu baitzizkiguten; beste mailatako klaseak ikusi, etab. Guztira, gure ikastaroak ez zuen 50 klase-ordutik gora jo.

Joan den uztailean Lakuntza Ikastetxeak ingeleseko irakasleentzako metodologi ikastaroa antolatu zuen Donostian. Guk ehun ordutako ikastaro hau egin genuen, ingeles irakaskuntzan erabiltzen den zenbait teknika euskararen irakaskuntzan aplika daitekeen ikusteko.

Aurten emandako ikastaro labur baten berri eman nahi nuke artikulu honetan, interesgarri izan daitekeelakoan berreuskalduntzeko mugimenduan dabiltzanentzat. Ikastaro honen xedea glotodidaktikaren —hizkuntzen irakaskuntzaren— oinarri praktiko batzuk ezagutaraztea zen, eta Udako Euskal Unibertsitatearen barruan burutu zen.

HABEk hasieratik gogor jokatu zuen ikastaro intentsiboen alde. Bost hilabetekoak eta egunero sei ordukoak (bost ordu errealekoak) jarri genituen martxan. Zein arrazoi zeuden hain gogor jokatzeko? Kontuan izan behar da ordura arte ez zegoela, hemen behintzat, horrelako esperientziarik.

Euskal Herria berreuskalduntzeko premia hain latza izanik, ezin ibil gaitezke euskara ikasteko prozesua etengabe luzatuz. Laburtu egin behar zen prozesu hori: zenbat eta intentsiboagoak izan ikastaroak hainbat eta azkarrago ikasten da.

Adinekoen euskalduntze-alfabetatzerako eta barne-ikastaro moduan, Euskaltegia eraikitzeko eta antolatzeko erabakia hartua du HABEk Goierriko Euskal Eskolarekin (G.E.E.) akordioa eginez. Erabaki horren hartzea atzeratzen ari zela eta, G.E.E. honetako batzorde batek, Lazkaoko alkatearekin batera, bisita egin zion Labaieni,Kultur Saileko orduko kontseilariari, 1982ko uztailean.

Jakina denez, metodo gehienek berdintsu tratatu izan dute behe eta goi-mailako ikaslea edota behintzat metodologia berdina ezarri izan zaie biei. Ikaslea hasiera-hasieratik gure eskutan izan bada, errazago gerta dakiguke eskolen antolatzea, baina bata ikastaro trinko batetatik badatorkigu, bestea urtetan gaueskolan aritua bada, bestea bere hizkuntza ahaztu duen euskalduna bada eta bestea nik ez dakit zer baldin bada, nola antola klase hori? Nork eta zein materialez taxutu hamabost ikasleko klase hori?