Bi joera nagusi aurki ditzakegu bigarren hizkuntzen irakaskuntzaren arloan ebaluazioaz mintzatzerakoan: bata froga objektiboen aldekoa; bestea, berriz, subjektiboena. Froga objektiboen osagai isolatuez osaturiko frogak dira, eta froga subjektiboak, berriz, integratiboak.

Ikastaro berri bati hasiera ematen diogunean eta, batez ere, ikasle berriak datozkigunean, ahalik eta talde homogeneoenak lortu behar izaten ditugu, ikastaroari errendimendurik handiena eta aberatsena ateratzeko. Askotan, presaka gabiltzalako edota errazagoa delako, puntu honek eskatzen digun ahalegina eskaintzen ez badiogu ere, Sarrera-Froga guztiz premiazkoa dugu, gorago aipatutakoa lortzeko.

Ikasleak hasieratik jakin behar ditu zeintzuk diren lortu nahi ditugun helburuak, hau da, zer jakin beharko duen edota zertarako izan beharko duen gauza prozesu didaktikoa amaitzen denerako. Honetarako komeniko litzateke ikasleari berari ikustaraztea egiten dituen ariketa guztien bidez badoala aurrez ezarritako helburuetarantz.

Ohiko gaiak dira gurean ebaluatzea eta egiaztatzea. Baina, zer neurritan uztartzen dira? Zer neurritan ezberdindu behar dira? Estekan duzu Alejandro Sarbach irakasleak “Carbonilla” blogean egindako sarrera. Ea zer irizten diozun.

Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkarian azaldu zen 1987ko urtarrilaren 28an, aurtengo 17. zenbakian, helduen euskalduntzearen lehenengo zortzi urratsetako edukiak eta ebaluaketarako oinarrizko irizpideak zehazten dituen Kultura eta Turismo Sailburuaren Agindua. Agindua helduen euskalduntzearen programagintzan aurrerapauso berria denez, ZUTABEren orrialde hauetara dakargu osorik, eranskinari buruzko zenbait argibiderekin batera. Argibideok, jakina, ez diote aginduari ez ezer eransten, ez ezer kentzen.

2015eko lehen egiaztatze-deialdian 8.906 azterketarik egin zuten matrikula. Maiatzaren 5ean hasi ziren entzumeneko eta irakurmeneko probak egiten eta ekainaren 27an amaitu zuten mintzameneko azkeneko probak egiten.

Txosten hauetara jaso dira, batetik, ibilbide horretan zehar azterketariok jasotako kalifikazioak eta horien azterketa xeheagoa, probaz proba eta mailaz maila antolatuta, eta, bestetik, emaitzok azterketerien hainbat ezaugarrirekin (adina, ikasketa-maila…) duten erlazioa.

Zenbat ingeles-irakaslek ebaluatzen dute era sistematikoan ikasleen aurrerapena ingeles mintzatuan? Egia esateko, gehienek uste izaten dugu badagoela aurrerapenik, besterik gabe; edo, geure intuizioarekin fidatzen gara. Oso erraza da irakaskuntzan ebaluazioa oztopo bat dela esatea, edo ebaluatzen denbora asko galtzen dela, edo gure ikasleek ez dutela ebaluaziorik behar. Askotan entzuten dira beste aitzakia hauek ere: ez dagoela test egokirik, edo nahikoa dela etsamina bat kurtsoan behin.

Ebaluazioak ikas-irakas prozesuan izan duen, oraintxe bertan duen eta aurrera begira izan dezakeen eraginaz jardutean, ezin da ahantzi ez garela helduen euskara-irakaskuntzan dihardugunok soilik gai horretaz kezkatuta bizi garenak